Huisdieren
Huisdieren
De vrouwelijke zijdemot legt veel kleine eitjes op moerbeibladeren en uit deze bladeren komt het zijdewormpje of de rups. In gebieden waar de seizoenen veranderen, legt de mot de eitjes over het algemeen in de late zomer of vroege herfst, en de eitjes komen pas tot pas in het voorjaar uit.
De rups of zijdeworm die uit het ei komt, is slechts ongeveer een achtste duim lang en bedekt met haren. De rups voedt zich met moerbeibladeren en ondergaat vier afzonderlijke vervellingen terwijl het rijpt naar de popfase. Terwijl het vervelt, wordt de oude huid afgeworpen en groeit er een nieuwe, grotere huid.
Na de eerste vervelling verliest de zijdeworm zijn harige buitenlaag en blijft hij glad en zacht gedurende deze fase van zijn leven.
Na de vierde vervelling in de larvenfase zal de rups een cocon van zijdedraad om zichzelf spinnen. De cocon is ongeveer de grootte van een wattenbolletje. Binnenin de cocon wordt de rups een pop.
Het is op dit stadium dat de levenscyclus van de zijdeworm eindigt als de cocon wordt gebruikt om zijdedraad te maken. Het proces omvat het onderdompelen van de cocon in kokend water om de pop te doden en de lijm op te lossen die de cocon bij elkaar houdt. De cocon wordt ontrolld en de draden worden gebruikt om stof te weven.
Als de pop zijn ontwikkeling mag voortzetten, verandert hij van pop naar mot in de cocon en komt hij ongeveer twee tot drie weken na het in de cocon gaan als een volwassen dier naar buiten.
De zijdemot heeft crèmewitte vleugels met bruine patronen over de voorkant. Vandaag de dag zijn er geen zijdemotten die natuurlijk leven. In de vier millennia sinds de zijde-industrie begon, is de soort zo gedomesticeerd geraakt dat hij nauwelijks kan vliegen, zijn eigen voedsel kan vinden of zich kan verdedigen tegen roofdieren.
Koppeling tussen volwassen zijdemotten kan uren duren. Volwassen zijdemotten eten of drinken niet, maar paren en sterven nadat het vrouwtje haar eitjes heeft gelegd.