Huisdieren
Huisdieren
Wobblers, meer algemeen bekend als Wobbler Syndroom, is een ziekte die grote honden treft. Het is een ernstige aandoening die langdurige effecten heeft op de honden die het hebben. Of je nu een hond van een ras hebt dat gevoelig is voor het probleem of dat je symptomen bij je eigen hond ziet, onmiddellijke identificatie en behandeling is essentieel voor het welzijn van de hond.
Wobbler Syndroom omvat letsel aan het ruggenmerg veroorzaakt door compressie. Enkele van de aandoeningen die onder deze naam vallen, zijn cervicale spondylopathie, cervicale spondylolisthesis en cervicale stenose. Deze letsels bevinden zich op het ruggenmerg aan de basis van de nek, en over een langere periode, als ze onbehandeld blijven, beginnen ze het vermogen van de hond om te bewegen te belemmeren.
Deze aandoening treft het meest Dobermanns en Deense Doggen, en verschijnt meestal wanneer ze rond de vier jaar oud zijn. Deense Doggen vertoonden deze stoornis eerder dan Dobermanns. Een vroeg teken is een onwil om het hoofd te buigen. Na verloop van tijd leidt onbehandeld Wobbler Syndroom tot zwakte en gebrek aan coördinatie, eerst in de achterbenen, dan in de voorbenen. Als het volledig onbehandeld blijft, resulteert het in verlamming.
Zodra symptomen van Wobblers zijn geïdentificeerd, moet de hond naar de dierenarts worden gebracht. Een snelle diagnose van dit probleem stelt de behandeling in staat te beginnen, wat pijn verlicht en een betere kans op herstel biedt. De dierenarts voert een volledig lichamelijk en neurologisch onderzoek uit om het probleem te diagnosticeren. In sommige gevallen kan een bloedcel telling, een cervicale radiografie, magnetische resonantie imaging of een myeloogram nodig zijn.
Zodra een hond Wobbler Syndroom heeft, kan het probleem voor de rest van zijn leven blijven bestaan. Ontstekingsremmende medicatie geeft de hond kortetermijnverlichting, maar lost het probleem niet op. Een permanentere oplossing omvat een chirurgische ingreep waarbij enkele wervels rond de nek worden verwijderd, waardoor er meer ruimte voor het ruggenmerg ontstaat.
Het Southern California Veterinary Specialty Hospital stelt dat zowel genetica als voeding een rol kunnen spelen in of een hond Wobbler Syndroom ontwikkelt. Als je een Deense Dog of een Dobermann koopt bij een fokker, vraag dan of er enig teken van Wobbler Syndroom is in de bloedlijn van de hond. Overmatige hoeveelheden eiwit, calcium en fosfor kunnen versnelde groei veroorzaken die uiteindelijk leidt tot Wobbler Syndroom.