Huisdieren
Huisdieren
Trichuris trichiura, een nematode, ook wel een rondworm genoemd, is algemeen bekend als de menselijke zweepworm. Volgens de Centers for Disease Control is het de op twee na meest voorkomende rondworm bij mensen. Terwijl infecties wereldwijd voorkomen, zijn ze het meest voorkomend in tropische gebieden met slechte sanitaire voorzieningen en bij kinderen. De CDC rapporteert dat er wereldwijd ongeveer 800 miljoen infecties met Trichuris trichiura zijn, met de meeste gevallen in de Verenigde Staten in het Zuiden.
De levenscyclus van de zweepworm is eenvoudig en het duurt slechts 30 dagen van infectie van een menselijke gastheer totdat de larve volwassen wordt.
Geëmbryoneerde eieren worden geïnhaleerd uit geïnfecteerde grond. Binnenin de grond gaan de eieren door twee ontwikkelingsstadia die twee tot zes weken duren, afhankelijk van de omgevingsomstandigheden. Zodra ze worden ingenomen door een menselijke gastheer via grond-verontreinigde handen of voedsel, komen de eieren uit in de dunne darm.
Zodra ze zich in het spijsverteringskanaal van een mens bevinden, komen de larven van Trichuris trichiura uit de eieren binnen drie tot 10 dagen. De larve van Trichuris trichiura migreert vervolgens naar de menselijke darm, waar hij blijft tot hij volwassen wordt en begint met voortplanting.
Na het volwassen worden, hechten de zweepwormen zich aan de menselijke darm en groeien ze tot ongeveer vier centimeter lang. De levensduur van een volwassen zweepworm is ongeveer één jaar. In zijn volwassen vorm heeft de Trichuris trichiura een taps toelopende vorm, vanwaar de naam zweepworm is afgeleid.
Zodra de volwassen wormen van Trichuris trichiura seksuele rijpheid bereiken, beginnen ze te paren. Ongeveer 60 tot 70 dagen na infectie van de menselijke gastheer, beginnen de volwassen vrouwelijke zweepwormen eieren te leggen, met een productie van tussen de 3.000 en 20.000 eieren per dag. Deze eieren gaan vervolgens naar de ontlasting.
Mensen zijn de enige bekende gastheer van Trichuris trichiura. Symptomen van een zweepworminfectie kunnen onder meer buikpijn, diarree, eetlustverlies, bleekheid en bloedarmoede zijn bij mensen die zwaar geïnfecteerd zijn. Echter, bij veel mensen die geïnfecteerd zijn, zijn er geen symptomen.
Een arts zal een stoelgangmonster onder een microscoop onderzoeken om te bepalen of er een zweepworminfectie aanwezig is. De behandeling omvat over het algemeen voorschrift Vermox of Combantrin-1. Dit zijn medicijnen die mebendazol bevatten.