Huisdieren
Huisdieren
De slechtvalk, of Falco peregrinus, is een valksoort die inheems is in veel delen van de wereld. De slechtvalk kan op elk continent worden gevonden, behalve Antarctica. Hij trekt in de wintermaanden naar Zuid-Amerika. Slechtvalken worden ook 'eendenhaviken' genoemd.
Slechtvalken worden meestal seksueel volwassen op ongeveer 2 jaar leeftijd. De mannetjes slechtvalk lokt vaak vrouwtjes naar nestlocaties met een baltsvlucht. Slechtvalken paren meestal voor het leven en keren elk broedseizoen terug naar hetzelfde nestgebied.
Het nest van de slechtvalk wordt een 'kraaiennest' genoemd. Vrouwtjes bouwen hun nesten op de randen van kliffen, bruggen of gebouwen. Soms gebruiken vrouwtjes oude kraaiennesten als eigen nest. Na de paring leggen vrouwtjes meestal twee tot vijf eieren. De eieren zijn roodbruin van kleur met bruine vlekken.
Baby slechtvalken kruipen ongeveer 30 dagen na het leggen van de eieren uit hun nest. Ze wegen ongeveer 42,5 gram. Ze zijn bedekt met zacht dun dat wit is. Hun ogen zijn open. Ze zijn volledig afhankelijk van hun moeder voor voedsel en bescherming. Meestal overleeft slechts 10 procent van de baby slechtvalken het volwassenstadium.
Binnen hun eerste zeven dagen verdubbelen slechtvalken meestal in grootte. Ze groeien veren wanneer ze ongeveer 20 tot 30 dagen oud zijn. Ze beginnen te vliegen op ongeveer 35 tot 45 dagen oud. Jonge slechtvalken beginnen op ongeveer 2 maanden oud te jagen. Ze kunnen vaak geen grote prooi vangen als volwassen valken. In plaats daarvan voeden jonge valken zich vaak met vliegende insecten.
De lengtes van volwassen slechtvalken variëren van ruwweg 35 cm tot iets meer dan 48 cm, en ze variëren in gewicht van 19 tot 55 pond. Volwassen slechtvalken jagen op andere vogels, waaronder ganzen en zangvogels. Ze eten ook kleine zoogdieren zoals vleermuizen. Slechtvalken kunnen in het wild ongeveer 15 jaar oud worden.