Huisdieren
Huisdieren
Tenebrio, of donkere kevers, zijn terrestrische gewervelde dieren (insecten) die voornamelijk in weiden en akkers leven. De Tenebrio-kever wordt zelden in de natuur gezien, hoewel de meeste van ons ze wel kennen. De larve van de Tenebrio-kever heet meelworm, het standaarddieet voor exotische huisdieren zoals hagedissen, vissen en schildpadden. Meelworms zijn makkelijk te vinden in schuren of graansilos. Tenebrio-kevers hebben ontdekt dat mensen een veel betere omgeving bieden voor hun overleven dan de natuur.
De levenscyclus van de Tenebrio-kever lijkt op die van een vlinder: het gaat door een metamorfose, van meelworm tot kever. De cyclus heeft vier fasen. In de eerste fase legt het vrouwtjeskever een eitje in een ondiep nest. Binnen drie weken kruipen de eieren uit, en de pasgeboren meelworms beginnen te eten en te groeien. Interessant genoeg zijn meelworms geen echte wormen, maar meer zoals rupsen. Ze hebben 12 gesegmenteerde lichaamsdelen en zes korte poten, allemaal geconcentreerd aan de voorkant.
Naarmate de meelworm groeit, ruilt hij zijn harde buitenlaag meerdere keren (molten) om de groei aan te kunnen. De larve zwelt direct na het afwerpen van de oude schil, in de korte periode voordat de nieuwe verhardt. Het duurt ongeveer drie maanden voordat de meelworm de metamorfosefase bereikt en kan zes of meer keer molten, afhankelijk van voedselbeschikbaarheid en groeisnelheid.
Bij de laatste molt stopt de larve met zijn larvenstadium en wordt een pop. In deze fase vormt het dier een pophuls (chrysalis) om zijn lichaam en begint de transformatie. Poppen eten niet en bewegen niet, tenzij ze gestoord worden. De metamorfose duurt ongeveer twee weken, waarna de nieuwe kever uitkomt – eerst wit, dan bruin en tenslotte zwart. De kevers hebben ongeveer een maand om zoveel mogelijk nakomelingen te produceren voordat ze sterven.
Zowel meelworms als Tenebrio-kevers vormen geen directe gezondheidsrisico's voor mensen of dieren; ze zijn niet parasitair. Het grootste probleem is overlast. Meelwormplagen kunnen schade geven aan boeren door de gierige eetlust van de kever en de snelle vermeerdering, waardoor een kleine populatie kan exploderen.
Omdat Tenebrio-kevers makkelijk thuis te kweken zijn, fokken reptiel- en vogelliefhebbers ze als goedkope voedselbron. Ook worden ze in klassen gebruikt om metamorfose te demonstreren, omdat hun levenscyclus veel korter is dan die van een vlinder of mot.