Huisdieren
Aanvallen zijn veelvoorkomend bij honden. Idiopathische epilepsie is de meest voorkomende oorzaak bij zowel jonge als oudere honden. "Idiopathisch" = oorzaak onbekend. Voorkomen: 0,5% tot 5,7% van alle honden.
Aanvallen = convulsies met versteviging ledematen en bewusteloosheid. Oorzaak: plotselinge, ongekontroleerde neurologische activiteit in hersenen. Neuronen vuren ongekontroleerd, verspreiden zich naar lichaam → gegeneraliseerde convulsies.
Voor aanval: zenuwachtigheid. Tijdens: bewusteloosheid, tanden op elkaar bijten, speekselvloed, oncontroleerde urinatie/defecatie. Na aanval (post-ictale fase): meestal <1 uur bij jonge honden, max 2 dagen. Hond slaapt, hecht, desoriënteerd. Herhaalde aanvallen korte tijd: spoedeisende hulp nodig.
Mogelijk metabolische stoornis: hoge ammonia (leverziekte), parasieten bij pups → hypercalcemie (verhoogd calcium) en hypoglycemie (lage bloedsuiker). Jonge honden eten onbekende spullen → vergiftiging veelvoorkomend (pesticiden, rattengif). Ziekten als hondesnood ook oorzaak.
Echte oorzaak blijft vaak onbekend. Idiopathische epilepsie = term als geen medische oorzaak gevonden. Na fysiek onderzoek: CBC, chemieprofiel, urinanalyse, EEG (hersenactiviteit), MRI (hersenafwijkingen/tumor).
Genetische predispositie: Duitse herder, Belgische Tervueren, Keeshond, Beagle, Dachshund (canine-epilepsy.com). Hoge incidentie zonder bewogen genetische link: Poodle, Sint-Bernhard, Ierse setter, Siberische husky, Cocker spaniel, Draadhaar terriër, Labrador, Gouden retriever.