Huisdieren
Een auto-immuunziekte kan uiteindelijk de lever aanvallen en auto-immuunhepatitis veroorzaken, ook wel auto-immuunleverziekte genoemd. Het immuunsysteem beschermt het lichaam door virussen en levende organismen aan te vallen die er niet thuishoren. Soms, vanwege genetische aanleg, bacteriën, virussen, medicijnen of toxines, werkt het immuunsysteem niet goed en begint het de eigen cellen van het lichaam aan te vallen. Wanneer het de lever aanvalt, heet het hepatitis. Veel van de gevallen treffen vrouwen. In feite is het percentage ongeveer 70 procent vrouw tegen 30 procent man.
De ziekte is normaal gesproken zeer ernstig en verslechtert zonder behandeling. Het duurt vaak jaren en kan leiden tot levercirrose, verharding en littekenweefsel en leverfalen. Het begint normaal gesproken in de kindertijd, maar kan op elk moment beginnen. Vaak treden andere ziekten gelijktijdig op. Dit zijn diabetes type 1, ontsteking van de bloedvaten van de nieren, ontsteking van de schildklier, ziekte van Graves die een overactieve schildklier veroorzaakt, een syndroom dat leidt tot droge mond, auto-immuunbloedarmoede en droge ogen, en colitis ulcerosa.
Vroeg in de progressie van de ziekte zijn er misschien niet veel symptomen herkend. Soms is een uitslag of gewrichtspijn en buikongemak aanwezig. Mensen kunnen beginnen te merken dat de urine donkerder is en de ontlasting lichtgekleurd of grijs is. Braken kan ook optreden samen met verlies van eetlust.
Naarmate het de lever aantast, treden meer symptomen van cirrose op. Deze omvatten geelzuchtige ogen en huid, ernstigere gewrichtspijn, spinnenaderen met name op het gezicht, braken en gewichtsverlies. Op dit moment onthult een lichamelijk onderzoek vaak harde bulten op de lever.
Zodra het de lever ernstig verzwakt, zijn de symptomen van cirrose volledig ontwikkeld. Er kan vocht in de abdomen ophopen, een toestand genaamd ascites. Er is vaak mentale verwarring bij de patiënt met deze mate van schade. Sommige vrouwen stoppen met menstrueren.
Zelfs als deze symptomen verschijnen, heeft u een reeks tests nodig om de daadwerkelijke oorzaak te vinden. Af en toe veroorzaakt hepatitis door een antibioticum of ander medicijn ook dezelfde symptomen. Om de andere oorzaken uit te sluiten, moet de huisarts tests afnemen voordat de behandeling wordt gestart. Het is belangrijk om de exacte oorzaak te vinden en schade veroorzaakt door medicijnen uit te sluiten, zodat de behandeling geschikt is.
Bloedtests en een leverbiopsie zijn nodig om andere typen stoornissen uit te sluiten. De bloedtests omvatten niet alleen normale bloedcontroles om hepatitis te detecteren, maar ook tests om auto-antilichamen te vinden die door het immuunsysteem worden gemaakt.
Vroege detectie en behandeling stopt niet alleen veel van de schade, maar stelt het lichaam ook in staat om de al geleden schade te herstellen en om te keren. Artsen gebruiken corticosteroïden genaamd prednison en azathioprine om de aandoening te behandelen. Het onderdrukt het immuunsysteem en vertraagt het, dus het vinden van de minimale effectieve hoeveelheid is belangrijk om te voorkomen dat het het systeem aantast. Bij bijna 70 procent van de gevallen gaat de ziekte binnen drie jaar in remissie.