Huisdieren
Huisdieren
Volgens de wet in de Verenigde Staten moeten honden worden gevaccineerd tegen hondsdolheid. Het honden vaccin wordt jaarlijks of om de drie jaar toegediend, afhankelijk van regionale vereisten. Vaccinaties worden gegeven in een poging om klinische ziekte te voorkomen. Eénmalige of jaarlijkse vaccinaties kunnen echter talrijke nadelige reacties veroorzaken. Deze reacties variëren van onmiddellijk tot vertraagd en van mild tot ernstig.
Hondsdolheid wordt overgebracht door een besmet dier dat een niet-besmet dier bijt. Wasberen, vossen, coyotes, vleermuizen en stinkdieren zijn de meest voorkomende dragers van het virus. Hondsdolheid kan niet lang buiten een gastheer (levend wezen) bestaan en sterft in minder dan 24 uur in het lichaam van een besmet dier. Een beet van een besmet dier veroorzaakt niet automatisch infectie. Ongeveer 15 procent van de mensen die aan het virus zijn blootgesteld, krijgt de ziekte. Mensen, katten en honden zijn slechts licht vatbaar.
Vaccins zijn ontworpen om te helpen ziekte te bestrijden. Ze doen dit door het lichaam te dwingen antilichamen te ontwikkelen om een potentiële ziektebedreiging te bestrijden. Tijdens dit proces reageert het lichaam echter met ontsteking. Deze ontstekingsreactie kan tijdelijk of langdurig zijn. Allergische reacties op het vaccin zijn het probleem. Anafylactische shock treedt op wanneer een persoon een dodelijk massale reactie op het vaccin heeft. Als adrenaline of het equivalent niet onmiddellijk wordt toegediend, treedt de dood binnen enkele minuten op.
Het hondsdolheidvaccin is een neurogen eiwit, dat het zenuwstelsel beïnvloedt. Zenuwstoornissen als gevolg van een hondsdolheidvaccin manifesteren zich meestal binnen een paar weken. Aanvallen, epilepsie of aanval-achtige stoornissen zoals struikelen, ataxie, dementie en demyelinisatie (vernietiging van zenuwweefsel) worden vaak gezien na vaccinatie. Een even verlammende reactie resulteert in auto-immuundisfunctie. Dit houdt de vernietiging van weefsels, huid, bloed, gewrichten, de lever of nieren in.
Algemene symptomen op korte termijn omvatten braken, koorts, gezichtszwelling, lethargie, circulatoire shock of verlies van bewustzijn. Er zijn ook sterfgevallen gemeld kort na vaccinaties. Epilepsie is gezien binnen dagen en tot maanden na injectie. De meeste van deze reacties treden echter onmiddellijk na de injectie op en tot drie dagen daarna.
Langdurige nadelige reacties op een hondsdolheidimmunisatie kunnen dagen, weken of maanden na vaccinatie optreden. Huidziekten en allergieën kunnen geleidelijk ontstaan na vaccinatie. Spijsverteringsproblemen, bloedziekten, spierzwakte (vooral coördinatieproblemen van het achterlijf), en zelfs verlamming zijn symptomen van een nadelige reactie. Kanker of fibrosarcoom (langzaam groeiende tumor) op de infectieplaats kan zich ook manifesteren. Gedragsproblemen, waaronder verlatingsangst, agressie, obsessieve-compulsieve stoornissen en destructief gedrag, zijn tekenen van een nadelige reactie.