Huisdieren
Huisdieren
Schurft treft veel verschillende diersoorten, inclusief honden en mensen. De ziekte staat ook bekend als sarcoptische mijt (honden) en humane schurft (mensen). Humane schurftmijten zijn zeer klein, hoewel net zichtbaar voor het blote oog. De ziekte kan een grote zorg zijn voor zowel honden als mensen, omdat het zich snel verspreidt onder ideale omstandigheden.
Schurft, ook wel sarcoptische mijt bij honden genoemd, is een irriterende, jeukende ziekte voor zowel mensen als honden. De mijten die deze ziekten veroorzaken hebben soort-voorkeursgastheers. Hondenschurftmijten kunnen bijvoorbeeld van mensen voeden, maar verkiezen mensen niet als gastheer. Schurftmijten kunnen doorgaans geen levenscyclus voltooien op de verkeerde gastheer. Er bestaan verschillende typen schurft voor mensen; Noorse (korst) schurft is gevaarlijker dan gewone schurft.
Bij honden is de ziekte het meest zichtbaar--en begint vaak--rond de buik, oorlellen en andere harige delen van het lichaam. De mijten produceren rode, jeukende, schilferige huid die grote ongemak veroorzaakt voor de hond. Bij mensen infecteren de mijten doorgaans de handen en polsen en kunnen ze uitslag veroorzaken op plaatsen zoals de oksels, buik, schouderbladen en lies. Bij jonge kinderen kan schurft aanhouden over het hoofd, de nek, handpalmen en voetzolen.
Bij mensen zijn de gangen van de vrouwelijke mijten soms zichtbaar onder de huid. Gewoonlijk is het eerste symptoom bij mensen ernstige jeuk 's nachts, met kleine puistachtige bulten die verschijnen. Noorse schurft veroorzaakt een dikke korst, vooral op de handen.
Schurftmijten leven in vele delen van de wereld. Mensen van elk ras, geslacht en leeftijd zijn vatbaar. Humane schurft wordt niet van dieren op mensen overgedragen, maar het meest vaak via seksuele activiteiten. Hoewel honden met schurftmijten de ziekte op mensen kunnen overdragen, verlaten de hondemijten de mens vrijwillig na een korte tijd.
Humane schurft is ook prevalent waar veel mensen dicht bij elkaar verblijven; verpleeghuizen zijn een voorbeeld. Hoewel schurftmijten niet discrimineren, lopen gebieden met slechte hygiëne ook risico om de ziekte te verspreiden. Mensen met een onderdrukt immuunsysteem, zoals ouderen en mensen die geïnfecteerd zijn met AIDS, zijn vatbaarder voor het ontwikkelen van Noorse schurft.
Goede hygiëne bij mensen is een effectieve preventieve maatregel tegen schurft. Ook kan het grondig wassen van beddengoed, kleding of meubels waarmee een besmet persoon contact heeft gehad, de mijten verwijderen. Voor mensen met Noorse schurft is slechts kort contact nodig om de ziekte op een ander over te dragen.
Schurftmiddelen--voorgeschreven medicatie om schurft te behandelen--komen in crèmes en lotions en worden over het grootste deel van het lichaam aangebracht--van nek tot tenen. Tot 2010 zijn er geen medicijnen zonder voorschrift goedgekeurd voor de behandeling van schurft.
Voor honden is het voorkomen van contact met andere geïnfecteerde honden voordelig. Het grondig wassen van het beddengoed, het halsband en andere materialen die in nauw contact met de hond worden gebruikt, kan ook helpen om aantasting en langdurige blootstelling aan de mijten te voorkomen, volgens het Mar Vista Animal Medical Center. Er zijn verschillende medicijnen beschikbaar op voorschrift voor de behandeling van sarcoptische mijt bij honden.
Omdat de ziekte via contact wordt verspreid, kunnen grote uitbraken optreden. Voor mensen vereisen institutionele uitbraken, zoals in ziekenhuizen en verpleeghuizen, snelle behandeling om de ziekte in te dammen. Iedereen met schurft, met name Noorse schurft, zou zijn kamer grondig moeten laten reinigen en stofzuigen om verdere overdracht van de mijten te voorkomen, volgens de Centers for Disease Control and Prevention.
Honden zijn ook vatbaar voor uitbraken van de ziekte, met name die in nauwe verblijfplaatsen met elkaar leven. Als het niet wordt behandeld, verspreidt de ziekte zich over het hele lichaam van de hond, en zullen de mijten blijven levenscycli voltooien, keer op keer.