Huisdieren
Lumbosacrale stenose vernauwt het wervelkanaal van de hond en comprimeert zenuwwortels, wat hevige pijn veroorzaakt en mogelijk incontinentie kan veroorzaken. Behandeling kan inhouden dat de beweging wordt beperkt, orale of injectabele pijnstillers, of chirurgie, afhankelijk van de ernst van de aandoening.
Over het algemeen worden grote honden het vaakst getroffen door lumbosacrale stenose. Volgens het California Animal Hospital zijn Duitse herders "voorafbestemd" voor lumbosacrale stenose, hoewel honden van elk ras door deze aandoening kunnen worden getroffen.
Lumbosacrale stenose beïnvloedt de onderrug, boven de staart van de hond. De aandoening vernauwt het wervelkanaal door verdikking van de wervelwanden en ontsteking van de schijven tussen de wervels. Deze verminderde ruimte comprimeert de zenuwwortels en belemmert hun vermogen om correct te functioneren.
Lumbosacrale stenose kan een aangeboren aandoening zijn--een vernauwd wervelkanaal is bij de hond vanaf de geboorte aanwezig--of een verworven aandoening. Volgens dr. Karen Vernau, DVM, omvatten andere oorzaken van lumbosacrale stenose infectie, trauma en tumoren/kanker.
Nadat de dierenarts de geschiedenis van de pijnlijke symptomen van de hond van de eigenaar heeft afgenomen, zal hij de ledematen van de hond manipuleren om te bepalen wat de pijn veroorzaakt. Neurologische onderzoeken en radiografie maken ook deel uit van het proces. Volgens dr. Holly Nash, DVM, ongeacht de oorzaak van de aandoening, zal lumbosacrale stenose niet verschijnen totdat de hond tussen de 3 en 5 jaar oud is.
Vroege symptomen van lumbosacrale stenose kunnen worden behandeld met pijnmedicatie en ontstekingsremmende middelen. Sommige honden krijgen mogelijk spierontspannende middelen zoals prednison voorgeschreven. Chirurgische behandeling kan nodig zijn voor ernstig getroffen honden.