Huisdieren
Huisdieren
Spierafbraak verwijst naar een afname in de grootte en textuur van de spier. Een andere naam voor spierafbraak is spieratrofie. Spierafbraak is een symptoom van verschillende soorten ziekten, waaronder diabetes, nierfalen en hypothyreoïdie. Spierafbraak kan ook een direct resultaat zijn van een neuromusculaire ziekte. Neuromusculaire ziekten worden ingedeeld in drie categorieën: myopathie, neuropathie en neuromusculaire verbindingsziekte.
Het neuromusculaire systeem, of het perifere zenuwstelsel, maakt deel uit van het centrale zenuwstelsel. Het neuromusculaire systeem bestaat uit de zenuwen die van de achterkant van de hersenen vertrekken om de spieren en klieren van het hoofd (craniaal) en perifere zenuwen die van het ruggenmerg vertrekken om de spieren van de ledematen te besturen. Het neuromusculaire contactpunt is waar de zenuwen en spieren samenkomen.
De hersenen sturen een signaal naar de zenuwen dat de spier bepaalde motorische activiteiten moet uitvoeren, zoals staan, lopen, rennen, kauwen en slikken. Elke spier in het lichaam wordt bestuurd door zijn eigen perifere zenuw. Terwijl het signaal van de hersenen wordt verzonden, kruist het het neuromusculaire contactpunt met behulp van een chemische stof genaamd acetylcholine. Zodra het signaal de spier bereikt, veroorzaakt dit dat de spier reageert. Ziekten van het neuromusculaire systeem zullen de zenuwen die naar de spieren leiden (neuropathie), het neuromusculaire contactpunt of de spiervezels (myopathie) beïnvloeden.
Symptomen van neuromusculaire aandoeningen kunnen spierzwakte, spieratrofie, loopafwijkingen, skeletafwijkingen, spierhypertrofie (toename van spiermassa), dysfagie (moeite met slikken), moeite met ademhalen en verlamming omvatten.
Het diagnosticeren van spierziekten is moeilijk vanwege de vele verschillende typen die met gemeenschappelijke symptomen verschijnen. Andere ziekten moeten worden uitgesloten voordat een diagnose van een neuromusculaire ziekte wordt gesteld. Sommige ziekten komen vaker voor bij specifieke rassen honden, wat uw dierenarts een goed startpunt zal geven. Er wordt een volledige anamnese en klinisch onderzoek uitgevoerd, evenals een volledig bloedbeeld en bloedchemieprofiel. Röntgenfoto's van de borst en buik en een buikecho kunnen ook worden uitgevoerd. Als een diagnose nog onduidelijk is, kan er een spierbiopsie worden genomen en kan uw dierenarts een electromyografie uitvoeren, dat de elektrische activiteit in de spier meet.
Behandeling en prognose van neuromusculaire ziekten hangen grotendeels af van het type ziekte. Behandeling kan medicamenteuze therapie, chirurgie, fysiotherapie en spierondersteuning omvatten. Prognose voor sommige neuromusculaire ziekten is zeer slecht, deze omvatten erfelijke neuropathieën en erfelijke myopathieën, evenals die veroorzaakt door kanker. Andere ziekten hebben een goede prognose met de juiste behandeling en ondersteuning. Deze omvatten myositis, myasthenia gravis, distale denervatieziekte en de meeste vormen van polyradiculoneuritis. Het is belangrijk op te merken dat behandeling langdurig kan zijn en het enkele weken kan duren voordat de aandoeningen beginnen te verbeteren.
Een myopathie is een ziekte die de functie van de spiervezel beïnvloedt, wat leidt tot spierzwakte. Myopathieën kunnen aangeboren, inflammatoir, metabolisch, voedingsspecifiek, chemisch, idiopathisch (geen bekende oorzaak) of traumatisch zijn. Enkele veelvoorkomende myopathieën in de diergeneeskundige praktijk zijn myositis geassocieerd met toxoplasmose en neosporose, masticatoire myositis, polymyositis, atrofische myopathie, steroïde/Cushing's myopathie en Labrador retriever erfelijke myopathie.
Neuropathieën zijn ziekten die abnormale functies van de motorische en sensorische zenuwen veroorzaken. Neuropathieën worden gecategoriseerd op basis van het type zenuw dat is getroffen en het gebied van het lichaam dat is getroffen. Er zijn veel verschillende typen neuropathieën. Ze kunnen aangeboren, inflammatoir, traumatisch, metabolisch, idiopathisch en vasculair zijn. Enkele van de meer voorkomende neuropathieën in de diergeneeskundige praktijk zijn hypothyreoïdie neuropathie, idiopathische polyradiculoneuritis, traumatische neuropathieën, toxoplasma/neospora polyradiculoneuritis, chronisch terugkerende inflammatoire demyeliniserende polyneuropathie en idiopathische gezichtsverlamming.