Huisdieren
Wolfpopulaties in Noord-Amerika hebben een hoge prijs betaald voor het verlies van hun natuurlijke leefgebied door grondontwikkeling, jacht en roofdierbestrijding. In 1980 bleven er nog maar 17 rode wolven. De U.S. Fish and Wildlife Service vangt ze voor een fokprogramma en verklaarde ze in de wild uitgestorven.
In Montana, Idaho en Wyoming werden grijze wolven in 2011 van de lijst met bedoelde diersoorten gehaald. Tussen de 300 en 450 van de ongeveer 1.650 wolven in de regio mogen per seizoen met vergunning gejaagd worden. Druk van veehouders, jagers en anti-wolfgroepen speelt een rol. Jonge wolven die Yellowstone verlaten om eigen territorium te zoeken, komen in contact met mensen en veehoederijen – vaak dodelijk.
Wolven kiezen gebieden met veel eland, voldoende bosbedekking en weinig schapen of mensen. Dat er weinig gebieden zijn die aan alle eisen voldoen, belemmert herintroductie. Langdurig doel is het vestigen van pakken die kunnen communiceren voor een gezonde genenpool. Corridors tussen beschermde gebieden moeten openblijven voor uitwisseling van volwassen wolven. De Rocky Mountains in Montana en Idaho bieden betere potentiële uitwisselingsroutes dan Yellowstone.
Na de uitroeiing in de 19e en vroege 20e eeuw werden ecosystemen ongebalanceerd. Elanden profiteerden van het ontbreken van hun grootste vijand, maar wilde kalkoenen daalden door overbevolking van kleinere roofdieren als coyotes. Na herintroductie in Yellowstone groeiden wilgen en esdoornbomen beter, wat schuilplaats gaf voor vissen, vogels en bevers. Rode vossen kwamen vaker voor, coyotepopulaties daalden met 50%.
Publieke opinie is sinds de jaren '70 positiever. Toeristen in Yellowstone genieten van wolfwaarnemingen, wat de lokale economie bevoordeelt. Collectieve schuldgevoelens over gedode wolven nemen af. Ecologisch zijn wolven onderdeel van een onderling afhankelijk ecosysteem dat bewaard moet blijven voor toekomstige generaties.