Huisdieren
Huisdieren
Wolven, die het grootste dier in de hondfamilie zijn, gebruikten te zwerven door de Verenigde Staten en Mexico. Door de bemoeienis van de mens in hun leefgebied, worden ze nu voornamelijk gevonden in de noordelijke staten en Canada. De grijze wolf, het meest voorkomende type in de VS, heeft overleefd door zijn aanpassingsvermogen. Veel andere typen wolven, waaronder de Mexicaanse wolf, zijn bedreigd of uitgestorven door overbejaging en leefgebiedverlies.
De Mexicaanse wolf, ook wel een lobo genoemd, is het kleinste type grijze wolf, gemiddeld ter grootte van een Duitse herder, of ongeveer 23 tot 39 kilo. Ze hebben de neiging om een gemengde vacht van zwarte, witte en grijze vacht te hebben. Net als alle wolven, hebben ze een zeer goed gehoor en reukvermogen en genieten van roedelleven. Lobo-roedelen zijn meestal klein, vaak slechts twee of drie verwante generaties.
Het originele leefgebied van de Mexicaanse wolf strekte zich uit over het zuidoosten van Arizona, zuidelijk New Mexico, westelijk Texas, en noordelijk en centraal Mexico. Echter, naarmate menselijke kolonisten in de jaren 1900 begonnen deze gebieden te bevolken, begon het aantal Mexicaanse wolven af te nemen. Beroemd om een irritantie te zijn voor boeren---omdat de wolven vee zouden eten---was de Mexicaanse wolf tegen de jaren 1950 bijna uitgestorven. Dit proces werd ondersteund door overheidsbeleid dat gericht was op het bevorderen van het doden van wolven.
In de jaren 1970 was de Mexicaanse wolf nergens meer te vinden in het zuidwesten, en werd alleen af en toe gespot in Mexico. Deze massale afname werd opgemerkt en in 1973 werd de Mexicaanse wolf toegevoegd aan de lijst van bedreigde diersoorten. In 1976 waren er door de overheid geleide inspanningen om alle overgebleven wilde Mexicaanse wolven te vangen om uitsterven te voorkomen. Rehabilitatie-inspanningen (zoals gevangenschap en fokkerij) leidden tot de herintroductie van 11 Mexicaanse wolven in een gebied genaamd de Blue Range Wolf Recovery Area, gelegen in oostelijk Arizona en westelijk New Mexico. Er is een tweede herstelgebied voor de Mexicaanse wolf genaamd de White Sands Range, gelegen in New Mexico.
Arizona en New Mexico, evenals gebieden in noordelijk Mexico, worden gedomineerd door woestijn- en rotsachtige bergachtige regio's. Gemiddeld is dit gebied zeer heet in de zomer, met beperkte hoeveelheden regenval.
Het huidige leefgebied van de Mexicaanse wolf is zeer klein, bestaande uit bijna volledig beschermde gebieden die zijn ontworpen voor rehabilitatie. Buiten deze gebieden staan wolven voor de uitdagende taak om te overleven in gebieden die worden gedomineerd door mensen die graag hun vee willen beschermen. In 2008 werd vastgesteld dat er nog maar 50 Mexicaanse wolven in het wild leefden.