Huisdieren
De Mexicaanse grijze wolf (Canis lupus baileyi) is de kleinste ondersoort van de grijze wolf in Noord-Amerika. Met een historisch verspreidingsgebied van Mexico, Arizona, New Mexico en Texas, stond deze soort voor bedreigingen en habitatverlies veroorzaakt door menselijke nederzettingen in het begin van de 1900s.
De Mexicaanse wolf, ook bekend als el lobo, bereikt een schofthoogte van 28 tot 32 inch. Het gewicht varieert van 50 tot 80 pond. Het heeft een vacht met grijze, bruine, beige, roestkleurige en zwarte kleuren.
Leefgebied omvat bergbossen, struikgewas en graslanden. Het territorium van een roedel kan tot enkele honderden vierkante mijl beslaan, volgens de U.S. Fish & Wildlife Service.
Deze sociale dieren leven in roedels die bestaan uit het paar van de paai — de alfamannetje en alfavrouwtje — en nakomelingen. Hun hiërarchie bestaat uit dominante en ondergeschikte dieren.
Mexicaanse grijze wolven communiceren via lichaamshoudingen, geurmarkering en vocalisaties. Vocalisaties omvatten blaffen, huilen, grommen en gejank.
Wolven jagen op muilezelherten, witstaart herten, elanden, javelina's en konijnen. Coöperatief gedrag als eenheid stelt wolven in staat om prooien aan te vallen die groter zijn dan zijzelf.
De paai vindt plaats in februari, gevolgd door een draagtijd van 63 dagen. In het voorjaar werpt het vrouwtje vier tot zeven puppy's. De U.S. Endangered Species Act beschermt deze zeldzame soort. De levensduur kan in gevangenschap tot 15 jaar bedragen.