Huisdieren
Huisdieren
Kattenaanvallen kunnen een breed scala aan oorzaken hebben, van epilepsie tot een parasitaire infectie tot een hoofdletsel, en een van de meest voorkomende en opvallende symptomen is schuimen bij de mond. Het is belangrijk op te merken dat een aanval op zichzelf geen ziekte is, maar een symptoom van een ziekte of probleem.
Zo moeilijk als het kan zijn om de oorzaak van de aanvallen van je kat te bepalen, het kan ook moeilijk zijn om de symptomen correct te identificeren. Van alle symptomen van kattenaanvallen is schuimen bij de mond misschien een van de meest voorkomende, en het kan ook meerdere oorzaken hebben en worden verward met een teken van een andere aandoening, zoals tandheelkundige ziekte. Bijvoorbeeld, het is niet ongebruikelijk voor huisdierbezitters om zowel de aanval als het schuimen bij de mond dat erbij hoort ten onrechte te zien als een teken van rabiës. Terwijl schuimen bij de mond inderdaad een symptoom van rabiës is, kan elke aanname zonder dierenartsbevestiging gevaarlijk zijn.
Het is vaak moeilijk te bepalen of het schuimen bij de mond als gevolg van een aanval te wijten is aan de aanval zelf of aan de onderliggende aandoening die de aanval veroorzaakt. Bijvoorbeeld, terwijl een aanval kan leiden tot verlies van controle waarbij de kat schuimt bij de mond, urineert en defeceert, kan een onderliggende aandoening die de aanval triggert, zoals blootstelling aan chemicaliën, hypoglykemie, lever- of nierziekte, ook schuimen veroorzaken.
Schuimen treedt het meest op tijdens de pre-aanval (aura) fase en de ictus (de aanval zelf). Zodra de kat de postictale fase na de aanval bereikt, neigt het schuimen onder controle te komen. Daarom kan schuimen soms een vroege indicator zijn van een aanstaande aanval als je kat niet veel andere duidelijke symptomen vertoont, hoewel je altijd moet uitkijken naar tekenen van agitatie, rusteloosheid of verwarring.