Katten zijn over het algemeen niet zo vatbaar voor hartworm als honden. Echter, de aandoening is net zo ernstig voor katten en kan dodelijk zijn. Alle katten moeten op hartworm worden getest. Als hun aanwezigheid niet wordt gedetecteerd, neem dan preventieve maatregelen om ervoor te zorgen dat je huisdier beschermd blijft tegen dit aanzienlijke gezondheidsrisico.
Kenmerken
- Een hartworm wordt overgebracht via een muggenbeten. Buitenkatten hebben meer kans om besmet te raken met hartworm dan binnenkatten. Echter, binnenkatten zijn niet volledig beschermd en kunnen gebeten worden door een mug die het huis binnenkomt. Hartwormen leven aan de rechterkant van het hart en/of de longarteriën (de slagaders die naar de longen leiden). Een hartworm kan niet van de ene kat op de andere worden overgedragen.
Betekenis
- De hartworm heeft normaal gesproken een relatief korte levensduur: 2 tot 3 jaar bij katten, vergeleken met de 5 tot 7 jaar bij honden. Het immuunsysteem van de kat produceert een antigeen om te vechten tegen hartwormen in hun pre-larve stadium. Honden produceren dit antigeen niet, wat waarschijnlijk de hogere percentage hartwormen bij honden verklaart. Katten ontwikkelen doorgaans een aanzienlijk kleinere hoeveelheid hartwormen dan honden. De hoeveelheid volwassen wormen die bij katten wordt gevonden, is meestal 1 tot 3, maar zelfs één worm kan voldoende zijn om de dood te veroorzaken bij een katachtige. Hoewel katten het antigeen produceren, zijn katachtigen met een verzwakt immuunsysteem gevoeliger voor het ontwikkelen van volwassen hartwormen.
Effecten
- Katten die besmet zijn met hartworm kunnen symptomen vertonen die wijzen op ademhalingsnood. Sommige katten vertonen helemaal geen symptomen en kunnen plotseling sterven zonder enig teken van ziekte. Dit kan optreden wanneer de hartwormen de slagaders blokkeren, waardoor de bloedstroom naar de longen wordt belemmerd. De meest voorkomende symptomen van hartworm zijn hoesten, snelle ademhaling, gewichtsverlies, braken en sufheid.
Overwegingen
- Bloedtesten en röntgenfoto's worden gebruikt om de aanwezigheid van hartworm te detecteren. Eén bloedtest detecteert antilichamen in het bloed die worden geproduceerd door het immuunsysteem van de kat. Een antigeentest detecteert eiwitten in het bloed die ontstaan door de afbraak van de worm. Een echografie wordt vaak gebruikt om een afbeelding van het hart en de longarteriën te produceren.
Waarschuwing
- Er is geen goedgekeurde medicatie voor de behandeling van hartworm bij katten. Hoewel er medicatie beschikbaar is die kan worden gebruikt om honden te behandelen, kan dit ernstige bijwerkingen hebben wanneer het bij katten wordt gebruikt. Het kan zelfs dodelijk zijn voor katachtigen. Een dierenarts zal beslissen of de kat moet worden behandeld, gebaseerd op de klinische symptomen. Als de kat geen symptomen vertoont, is het misschien het beste om het af te wachten, aangezien sommige katten de wormen overleven. Als de kat tekenen van nood vertoont, is de behandeling meestal ondersteunend. Dierenartsen dienen soms steroïden zoals prednison toe om de ontsteking van de longen te verminderen.
Preventie/Oplossing
- Het voorkomen van hartworm is cruciaal voor katten en hun eigenaren, aangezien er geen effectieve behandeling is. Verschillende medicijnen, waaronder Heartguard en Revolution, kunnen worden gegeven aan katten en kittens vanaf 6 weken oud. Geef deze medicijnen maandelijks om hartworm te voorkomen. Hoewel het nog steeds omstreden is of preventieve medicatie bij binnenkatten moet worden uitgevoerd, wordt het aanbevolen voor katten die naar buiten gaan, aangezien ze een hoger risico lopen om hartworm te ontwikkelen. Preventie is de beste medicatie, en door de juiste maatregelen te nemen om je kat te beschermen, kun je uiteindelijk zijn leven redden.
