Huisdieren
Huisdieren
Veel mensen vragen zich af waarom de ogen van een kat schijnen in het donker. Dit verschijnsel wordt vaak 's nachts gezien, hoewel het ook kan worden weerspiegeld wanneer een foto van een kat wordt gemaakt met flitsfotografie. De biologie achter dit verschijnsel ligt in een klein maar vitaal deel van de anatomie van de kat, volgens de "Color Atlas of Veterinary Anatomy Volume 3." Het proces werkt vergelijkbaar met de manier waarop de maan schijnt, door licht van een externe bron te reflecteren.
De ogen van een kat gloeien vanwege een klein membraan in het oog dat tapetum lucidum heet, een Latijnse zin die "helder tapijt" betekent. Dit membraan bestaat uit 15 lagen cellen direct achter het netvlies, of het binnenoppervlak van het oog. Er zijn vier verschillende typen tapeta lucida, volgens "Ophthalmology for Veterinary Practitioners." Het structurele verschil van de verschillende tapeta lucida is duidelijk, hoewel de functionele verschillen, indien van toepassing, niet bekend zijn, zoals vermeld in de "Clinical Textbook for Veterinary Technicians." Katten hebben wat bekend staat als een choroidal tapetum cellulosum, een tapetum lucidum gemaakt van kristalstructuren van guanine, volgens "Veterinary Neuroanatomy and Clinical Neurology."
Mensen kunnen de effecten van het tapetum lucidum alleen visualiseren door de ogen van katten in het donker te zien schijnen. Het oog van een kat kan 's nachts verschillende kleuren gloeien, afhankelijk van de kleur van de ogen van de kat en de kleur van het tapetum lucidum, evenals de kleur en manier van de lichtbron. Katten hebben vaak een groen tapetum lucidum, maar omdat het membraan iriserend is, kan de gereflecteerde kleur zich voordoen als groen, geel, blauw of wit. Rode oogschittering komt alleen voor bij katten die een of beide ogen van een blauwe tint hebben. Een opvallende uitzondering op de roodoogregel wordt gevonden bij Siamezen, wier ogen altijd schijnen in tinten van rood, volgens "Ophthalmology for Veterinary Practitioners."
Tapeta lucida zijn oppervlakken die bekend staan als retroreflectoren. Ze reflecteren licht terug in de richting van de oorspronkelijke bron met zo min mogelijk verstrooiing, volgens "Veterinary Neuroanatomy and Clinical Neurology." Dit betekent dat bij verminderd licht het zicht van de kat geen helderheid of contrast verliest. Het tapetum lucidum intensifieert ook het licht dat door het netvlies van de kat passeert, waardoor katten golflengtes van licht kunnen zien die niet zichtbaar zijn voor mensen.
Oogschittering stelt mensen in staat om katten 's nachts op te sporen. Aangezien grote katten zoals tijgers en leeuwen ook een tapetum lucidum hebben, is dit een bijzonder voordelige eigenschap. Dit dunne membraan stelt katten in staat om in gedempt licht te zien, waardoor ze kunnen jagen tijdens hun piekuren van activiteit – zonsopgang en zonsondergang, volgens "The Domestic Cat: The Biology of its Behavior." Vanwege de verbeterde beelden die katten ontvangen, is hun jacht snel en efficiënt.
De mate waarin het oog van een kat gloeit, wordt beïnvloed door hoe wijd de pupillen van de kat zijn. Hoe wijder de pupillen, hoe hoger de hoeveelheid oogschittering. De ogen van katten wijden naarmate het licht afneemt. Katten met erfelijke oogziekten of een geschiedenis van oogletsel vertonen 's nachts misschien niet zoveel of geen gloeien in hun ogen, volgens de "Clinical Textbook for Veterinary Technicians." Sommige ziekten, zoals glaucoom, kunnen de effecten van oogschittering van het tapetum lucidum nabootsen.