Huisdieren
Huisdieren
Paarden zijn gesellig en hebben de emotionele veiligheid van een kudde nodig. Ze zijn ook vluchtdieren, en hun eerste reactie op een onbekende of angstaanjagende situatie is om weg te rennen. Als een paard wordt beroofd van gezelschap of niet in staat is zijn natuurlijke instincten te uiten, kan het gestrest raken en beginnen zich onvoorspelbaar te gedragen. Als je paard plotseling uit het karakter begint te handelen, overweeg dan of zijn normale omgeving is veranderd en een emotionele reactie is getriggerd.
In het wild heeft een paardenkudde een strikte hiërarchie, bestaande uit één alfa-hengst, verschillende fokmerries, jong vee en veulens. Naarmate de jonge hengsten volwassen worden, worden ze uit de kudde gedreven en vormen ze afzonderlijke "vrijgezellenkuddes." Hengsten van de vrijgezellenkuddes kunnen uiteindelijk de alfa-hengst van de familiekoedie uitdagen. Elk paard weet zijn plaats in de kudde, en nieuwe veulens worden snel de grenzen van goed gedrag geleerd. Gedomesticeerde paarden die samen in een wei worden geplaatst, zullen snel hun eigen versie van de kudde-omgeving ontwikkelen, met het meest dominante paard (mannelijk of vrouwelijk) dat de rol van leider op zich neemt.
Wanneer een paard op zichzelf wordt gehouden en de kans wordt ontzegd om deel uit te maken van een kudde, kan het gestrest raken. Eenzaame paarden kunnen beginnen met het ontwikkelen van gedragsproblemen zoals stalvices -- kauwen op deuren, trappen en zenuwachtige tics -- en ook onvoorspelbaar uitvallen. Als je gedwongen bent een paard op zichzelf te houden, bied dan niet-equien gezelschap zoals schapen of geiten, of stimuleer het paard zoveel mogelijk met veel beweging en regelmatige bezoeken. Zo'n paard zal vaak sterke banden vormen met zijn verzorgers als vervanging voor de kudde.
Soms worden paarden die in een gevestigde kudde worden geplaatst, niet geaccepteerd. Dit is een probleem wanneer een nieuwe paardeneigenaar naar een gevestigde stal verhuist en een paard loslaat bij een bestaande kudde. De nieuwkomer kan worden weggepest van waterbakken en voer, en wordt vaak in het proces gewond. In het wild zou het nieuwe paard de kudde verlaten en proberen bij een andere aan te sluiten, maar in een gedomesticeerde omgeving wordt die optie ontzegd. Zo'n paard kan slecht humeurig gaan worden en andere tekenen van stress vertonen. Eigenaren kunnen dit oplossen door een deel van de wei af te zetten waar het paard de kudde nog wel kan zien, maar beschermd is tegen hen.
Een andere oorzaak van stress bij paarden is wanneer ze de kans worden ontzegd om op een natuurlijke manier te gedragen. Paarden rennen instinctief weg uit onbekende situaties, en ruiters zullen meestal proberen die vluchtreactie te voorkomen. Bijvoorbeeld, als je een bosrit maakt en een tak valt plotseling van een boom, zal je paard normaal gesproken proberen te vluchten. Als het paard goed getraind is of er een sterke band is tussen paard en ruiter, kan de ruiter meestal de vluchtreactie stoppen en het paard geruststellen, de plaats innemend van de alfa-hengst. Als er een ander, ouder paard aanwezig is, zal het zenuwachtige paard normaal gesproken proberen dichtbij te blijven. Af en toe wordt het paard echter zo gestrest dat het voorkomen van vluchten de situatie veel erger maakt, en het paard probeert de ruiter af te werpen zodat het kan ontsnappen.