Huisdieren
Shire is een paardenras dat gemakkelijk te onderscheiden is van andere rassen. Hoewel de enorme grootte van het Shire paard intimiderend kan zijn, wordt het beschouwd als een van de meest geduldige paardenrassen. Deel van het Trekpaard familie, worden Shires "koudbloedige" paarden genoemd, verwijzend naar hun vaste, zere nature.
De basis voor het Shire ras kan teruggetraced worden tot de 13e eeuw, toen zeer solide, grote hengsten uit Nederland naar Engeland gebracht werden om te fokken met kleinere, lokaal gefokte merries. Het resultaat was een stevig, sterk paard meer dan in staat om een gerustruiter in de strijd te dragen. Deze paarden werden primair in de strijd gebruikt totdat zwaarden in de 15e eeuw vervangen werden door geweren. Als snellere paardenrassen meer gunstige oorlogsmounts werden, gingen de Shire paarden over naar boerderijen. In de mid-1800s werden Shires geïmporteerd naar de Verenigde Staten.
De American Shire Horse Association stelde een standaard op die de gewenste conformatie van dit paardenras uiteenzet. Conformatie is een ander woord voor de fysieke kenmerken van een paard. Zwart, bruin, baai, grijs of kastanje zijn de voorkeurskleuren voor een Shire. De minimumhoogte is 16,2 handen (een "hand" is het equivalent van 10 cm), maar de gemiddelde Shire staat 17,1 handen. Hun koppen zijn lang en mager, terwijl hun hals in verhouding tot hun lichaam moet zijn. Dikke kaken worden als ongunstig beschouwd, evenals overmatige witte merken op het lichaam. Hun ruggen zijn ideaal kort en sterk in plaats van doorgezakt of weggezakt. Zijden moeten diep en goed afgerond zijn, niet plat of "slab zijdig". Shires hebben lang haar om hun fetlocks dat over hun hoeven komt. Bekend als "veren", moet dit haar recht en zijde zijn.
Hoewel hun grootte overweldigend kan zijn, zijn Shires extreem kalm, trainbaar en gemakkelijk. Ze zijn niet "heet" of schrikachtige paarden. Ze zijn heel zacht en, eenmaal getraind voor een specifieke taak, willen ze plezier doen. In tegenstelling tot hun warmbloed en heetbloed tegenhangers (bijvoorbeeld Trakehners en Thoroughbreds, respectievelijk), zijn Shires niet gemakkelijk in de war te brengen.
Hoewel het ras oorspronkelijk zware rijders accommodeerde, is de hedendaagse Shire zelden gereden. Eerder worden ze meest gebruikt voor landbouwdoeleinden, transport van lasten of trekken van wagens en ploegen. Ze zijn extreem krachtige dieren.
Vanwege hun massive grootte, vereisen Shires een grote hoeveelheid voer vergeleken met kleinere rassen. Ze moeten toegang hebben tot vers hooi en water en ruimte om te rond te lopen. Als een Shire gestald moet worden, moet de stal aanzienlijk groter zijn dan die in een stal voor gemiddeld grote paarden. Aandacht moet besteed worden aan hun veren om pododermatitis, anders bekend als "scheuren", te voorkomen, wat een bacteriële infectie nabij de enkel van een paard is.