Huisdieren
Huisdieren
Sinds de oudheid worden hanen gebruikt voor de bloedsport van hanengevechten. Vanwege campagnes van dierenwelzijn- en dierenrechtenactivisten is hanengevecht nu illegaal in de Verenigde Staten. Voorstanders van de sport beweren dat hanen van nature territoriaal en agressief zijn. Ze protesteren dat de hanen goed worden verzorgd en noemen vaak culturele redenen voor het behoud van de sport. Dierenwelzijnsgroepen veroordelen hanengevecht als barbaars, bewerend dat hanen alleen worden gekweekt voor de versterkte agressieve eigenschappen die in strijd zijn met de natuurlijke staat van de vogel. Verhalen over hanen die vol zijn gepompt met steroïden en gedwongen worden te vechten met messen aan hun poten worden vaak aangehaald om de bloeddorstige aspecten van hanengevecht aan te tonen. De soorten hanen die in deze controversiële gevechten worden gebruikt, variëren.
Bedoeld als gamecocks, veelshannen worden in een ring geplaatst die een hanenkuil wordt genoemd, waar ze zullen vechten totdat een van hen dood of ernstig gewond is. De hanen worden getraind als professionele boksers voorafgaand aan de gevecht, dat kan duren van enkele minuten tot een halfuur. Gok inzetten worden geplaatst op elk van de hanen, en de gevecht eindigt pas wanneer een van de hanen groot trauma of de dood lijdt. Strafvorderingsinstanties in Amerika hebben tot honderdduizenden dollars gevonden op plaatsen waar hanengevecht plaatsvindt. Bijna alle hanen die in beslag worden genomen bij hanengevechten worden gedood, omdat ze te agressief zijn om veilig samen te leven met andere vogels.
Onbedoeld heeft Amerika een groot aantal game hoenders geleverd aan de hanengevechtindustrie. De veenhaan is een prijshaan die tot vijfduizend dollar kan verkopen. Ze worden meestal geselecteerd uit de rassen Miner Blues, Hatch, Claret, Black, Round Head of White Hackel. Ze worden gewaardeerd om hun duurzaamheid, kracht en "geen terugtrekking, geen overgave" mentaliteit. De veenhaan verschilt van boerderijkippen zowel in grootte als verenkleed. In de voorbereiding op een gevecht worden de veren van de borst en buik van de vogel verwijderd om het meer gestroomlijnd en effectief te maken. Deze Amerikaanse rassen zijn populair in de Dominicaanse Republiek, waar hanengevecht een gelegaliseerde traditie en sport is. Deze hanen worden aanbeden en gewaardeerd door hun eigenaren vanwege hun winstpotentieel. Als de haan in het gevecht sterft, wordt hij naar huis genomen en voor het avondeten gegeten.
De eerste veenhaanras die in Groot-Brittannië werd gekweekt, was het oud-Engelse spel. Beroemd om hun hardnekkige aard, hadden deze hanen hun kam en lellen verwijderd in een proces dat "dubbing" wordt genoemd. Nadat ze waren gedubbed, zag de vogel er angstaanjagender uit en was het minder kwetsbaar voor schade. De oud-Engelse speelhaan wordt nog steeds gefokt door moderne liefhebbers die de vogels blijven dubben voor showdoeleinden. Aan hun lot overgelaten, zullen volgroeide oud-Engelse speelhannen vaak tot de dood vechten, dus ze worden vaak in isolatie gehouden.
De Reza Asil is een grote, langbenige haan uit Pakistan en India. Bekend om hun vechtershart, zullen Asils vaak om de lol vechten als kuikens, en tot de dood wanneer ze volgroeid zijn. Asils hebben een kenmerkende oprechte houding, hangende staart en goed gedefinieerde spierstelsel, dat hen markeert als goede vechters. Asils zijn zeer tam en vertrouwd ten opzichte van mensen. Misschien als gevolg hiervan, staat het ras op de kritieke lijst van de American Livestock Breeds Conservancy.