Huisdieren
Huisdieren
De purperzwaluw, ook wel Progne subis genoemd, is een zwaluw. Het is de grootste zwaluw in Noord-Amerika. Het mannetje purperzwaluw heeft een solide paars-blauwe kleur, terwijl vrouwtjes doffer van kleur zijn met lichtgrijze buiken en bruingrijze borsten. Hun nekken en voorhoofden zijn ook grijs. Ze nestelen vaak in achtertuinen.
Purperzwaluwen houden van open gebieden met meren en vijvers in de buurt, omdat ze niet alleen in de vlucht jagen, maar ook in de vlucht drinken. Ze scheppen water in hun onderste snavel terwijl ze over het wateroppervlak vliegen. Als het water in de buurt van mensen is, des te beter, omdat de zwaluw weet dat wij vogelhuisjes voor het nestelen aanbieden. Achtertuinwoningen moeten ten minste 30 voet van menselijke structuren en zo ver mogelijk van bomen zijn--ten minste 40 voet van de dichtstbijzijnde. Huizen voor purperzwaluwen moeten ongeveer één verdieping boven de grond zijn.
De purperzwaluw trekt grote afstanden, vliegend naar Zuid-Amerika voor de winter. Hun verspreidingsgebied ligt ten oosten van de Andes, voornamelijk in het Amazonebekken van Brazilië. Nadat ze in het voorjaar voor het broedseizoen terug naar Noord-Amerika zijn getrokken, kunnen purperzwaluwen worden gevonden in woestijnen, in gebieden van de Noordwest, veel van het Middenwesten en, vooral, in het oosten van de Verenigde Staten. Je kunt ook purperzwaluwen vinden in Mexico en Canada.
Purperzwaluwen nestelen graag in boomholtes of gaten in cactussen. Kunstmatige vogelhuisjes zijn door purperzwaluwen overgenomen. Een paar bouwt een nest in zo'n huis, met behulp van bladeren, gras, stengels en takjes, met modder langs de onderkant van de huisopening. Naast natuurlijke en kunstmatige holtes, nestelen purperzwaluwen in kieren in gebouwen of kliffen.
In het westen nestelen gepaarde purperzwaluwen graag in traditionele nesten zoals verlaten spechtgaten, dode of verbrande bomen en cactussen. In de Noordwest beginnen de vogels kunstmatige nesten te gebruiken, waaronder dozen en uitgeholde kalebassen. Een gepaard paar houdt ervan om privé te leven in één nestdoos, in afwachting van het uitkomen van de rest van het gezin. De westelijke purperzwaluwen geven de voorkeur aan hun kunstmatige nestdozen boven water.
In het oosten zijn purperzwaluwen goed aangepast aan kunstmatige nestdozen. Niet alleen zullen ze alleen leven, ze zullen ook leven in een verdeelde nestdoos. Meer dan een eeuw hebben bijna alle purperzwaluwen in het oosten van Noord-Amerika kunstmatige nestdozen gebruikt als huis. Omdat de vogels graag elk jaar naar dezelfde broedgebieden terugkeren, moet het achtertuinleefgebied dat wordt geboden goed worden beheerd, anders zullen de vogels elders heen gaan.
Mensen hebben al voor de Europese kolonisatie in een of andere vorm nestdozen verstrekt. Uitgeholde kalebassen werden in vele Indiaanse gemeenschappen opgehangen om huizen voor de zwaluwen te bieden. Als dank eten purperzwaluwen veel insecten. Ze voeden zich uitsluitend met insecten, meestal in de vlucht. Nu veel natuurlijke gebieden zijn veranderd door menselijke activiteit, is het bieden van purperzwaluw huisvesting belangrijker dan ooit.
In veel westelijke gebieden van de Verenigde Staten is de populatie van de purperzwaluw afgenomen naarmate huismossen en Europese spreeuwen hun leefgebied hebben aangetast. Beide vogels zijn ook holenbroeders die concurreren om beschikbare nestplaatsen. Natuurbeschermingsinspanningen om nestdozen te reserveren voor purperzwaluwen omvatten het sluiten van lege nestdozen tot de zwaluwen aankomen om ze te claimen en het creëren van nestdozen die weerstand bieden tegen bezetting door spreeuwen en huismossen.