Huisdieren
Huisdieren
De gierzwaluw (Cathartes aura) gebruikt zijn scherpe gezichtsvermogen en geurzin om aas of dode dieren langs wegen en rivieren op te sporen. De naam cathartes afgeleid van het Griekse woord voor 'zuiverder'. Terwijl ze voeden, helpen ze hun leefomgeving vrij te maken van verrottende vleesresten. Deze soort jaagt niet op levende wezens – zelfs niet op sterfende – voor voedsel.
De gierzwaluw rust in een groep in een grote boom of stadsgebouw en zoekt daarna alleen voedsel. Opwarme, stijgende luchtpockets – thermieken – laten de vogel in opwaartse spiralen zweven. Deze vogel kan zes uur lang laag vliegen om onder bossen, open gebieden en boerderijen te roofvogelen.
Vers aas varieert van kleine zoogdieren tot dode runderen. Soms voegen gierzwaluwen zich bij zwarte gieren bij een groot kadaver. Andere voedselbronnen zijn oevervegetatie, fruit, pompoen, gewasresten, enkele insecten en andere ongewervelden.
Na het lopen in zijn aas en het eten, urineert de gierzwaluw op zijn poten om ze door verdamping te koelen en bacteriën met zuren te doden. De gierzwaluw lijdt geen kwaadeffecten van het eten van geïnfecteerde of ziektelijdende vlees.
De gierzwaluw braakt soms gedeeltelijk verteerd vlees om andere dieren te weerhouden. Het braaksel kan het gezicht van het dier prikken.
Het habitat varieert van graslanden, kliffen, bossen, savannes en steden. De verspreiding strekt zich uit van Zuid-Amerika tot het zuiden van Canada. Dit bereik breidt zich noordwaarts uit met het opwarmende klimaat in het noordoosten van Noord-Amerika, waar gierzwaluwen kunnen profiteren van open land en toenemend doden door verkeer.