Huisdieren
Huisdieren
Kolibries zijn snel, klein en lijken slechts enkele seconden in zicht te blijven. Er zijn zeventien soorten in Noord-Amerika en in totaal 339 wereldwijd, volgens Ruby Throat. Ze vertonen een reeks levendige kleuren, produceren veel verschillende kenmerkende geluiden, en leven en trekken over de hele wereld. Bepaalde details van hun gedrag en anatomie zullen helpen een bepaalde soort te identificeren.
Een nauwkeurige beschrijving van een kolibrie begint met de soort. Volgens Hummingbird World zijn er zeventien soorten die in Noord-Amerika broeden, waarvan de meest voorkomende en herkenbare de rubinkeelkolibrie is. De soort bepaalt waar die soort kolibrie leeft, wanneer en waar ze trekken, welke kleur hun veren hebben en andere unieke kenmerken, zoals of ze zingen.
Om de soort en het geslacht van een kolibrie te identificeren, moet u naar de gorget, kroon, staart en snavel kijken. De gorget is het felgekleurde keelgebied dat alleen voorkomt bij mannetjes kolibries. De kroon is een felgekleurd gebied op het voorhoofd dat alleen voorkomt bij sommige soorten. De grootte, kleur en patronen op de staartveren helpen ook om de soort te identificeren. Sommige soorten kolibries hebben zeer lange snavels, terwijl anderen kort zijn. Enkele soorten hebben helder rode snavels. Zie Resources voor een staat-voor-staat lijst van kolibries.
De meeste vogels gebruiken de kracht van hun neerwaartse slag om te vliegen. De kolibrie daarentegen kan in beide richtingen vliegen, omhoog of omlaag, en zelfs achterstevoren of ondersteboven. Wanneer u een kolibrie "stilstaand" ziet, zie je eigenlijk de vogel zijn vleugels horizontaal in een acht figuur ongeveer 50 keer per seconde laten fladderen. Kolibries hebben kleine voeten die nutteloos zijn voor lopen, dus ze moeten zelfs de kortste afstanden vliegen. Hoewel ze zeer snel vliegen, stelt hun licht gewicht hen in staat om plotselinge stops te maken, wat verhindert dat ze zich bij het landen bezeren.
Net zoals ze voor het menselijk oog lijken, zijn kolibries snelle wezens met een hoge ademhalingsfrequentie, hoge hartslag, hoge lichaamstemperatuur en een behoefte om elke tien minuten 24 uur per dag te voeden. Het merendeel van het dieet van de kolibrie bestaat uit suiker, die ze krijgen uit bloemnectar en boomhars. Voor eiwitten consumeren ze insecten en stuifmeel. Een kolibrie zal onthouden waar zijn voedselbron zich bevindt, zelfs als deze jaren geleden is ontdekt. Terwijl de kolibrie op een bloem voedt, zal het "per ongeluk" stuifmeel verzamelen en helpen het van bloem naar bloem te verspreiden.
Kolibries communiceren visueel. Hoewel ze schrille geluiden kunnen produceren, verheffen mannetjes de veren rond hun gorget en schudden ze hun koppen van links naar rechts. Vrouwtjes zitten meestal op een stok en spreiden hun staartveren, waarbij een witte punt wordt onthuld. Mannetjes gebruiken ook een duikdisplay om te communiceren. Tijdens een dramatische U-vormige duik, zal het mannetje sissende, ploppende of fluitende geluiden maken. Deze dramatische displays zijn onderdeel van het baltsritueel tussen twee volwassen kolibries.