Huisdieren
Huisdieren
Runderen lijken misschien niet erg kies over wat ze eten, maar dat betekent niet dat de boeren die ze voeren dat niet zouden moeten zijn. De Amerikaanse overheid stelt strenge eisen aan veevoeder, net als ze dat doen voor elk menselijk of dierlijk voedsel, en veel individuele deelstaatregeringen geven aanvullende voorschriften. Veevoedingsexperts en veehouders vertrouwen ook op voedingsnormen die regelmatig zijn uitgebracht sinds de 1800s om de voerbehoeften voor vlees- en melkkoeien te bepalen. Het opvolgen van deze aanbevelingen kan de productiviteit en winstgevendheid van elk veebedrijf aanzienlijk verhogen.
Koeienvoer bevat veel ingrediënten en additieven die voedingsvoordelen bieden, waaronder granen, malingsbijproducten, vitaminen en vetten of oliën. Hoewel de FDA de noodzaak van dergelijke ingrediënten erkent, vereist het dat fabrikanten van veevoeder federale richtlijnen volgen voor alles wat ze aan hun voer toevoegen. De Officiële Publicatie van de Association of American Feed Control Officials (AAFCO) bevat de meest complete lijst van door de FDA goedgekeurde additieven en hun toepassingen, volgens de FDA. Net als bij voedsel dat voor menselijke consumptie is verwerkt, moeten fabrikanten ingrediënten op hun verpakking vermelden, beginnend met het meest prominente op gewicht.
Hoewel medicijnen vaak aan veevoeder worden toegevoegd om de kuddegezondheid te verbeteren en ziekten af te weren, zijn ze onderworpen aan meer FDA-regulering dan andere voedingrediënten. De FDA vereist dat medicijnen die aan vlees- en melkvee worden toegevoegd veilig zijn voor de dieren en veilig voor mensen die hun vlees en melk consumeren. Om ervoor te zorgen dat medicijnen in voer geen residu achterlaten in het lichaam van de koe dat schadelijk zou kunnen zijn voor mensen, vereist de FDA dat fabrikanten gegevens verstrekken die aantonen: hoeveel medicijn dat in het systeem van het dier overblijft veilig zou zijn voor mensen om te consumeren, dat een persoon die vlees of melk van het dier eet niet meer dan het veilige niveau van de medicatie zou consumeren, en als het medicijn een antimicrobiaal medicijn is, hoeveel het bijdraagt aan antimicrobiële resistentie. Typen medicijnen die de FDA toestaat in vee- en ander diervoeder, omvatten: antimicrobiële middelen (zoals antibacteriële middelen) om infecties te bestrijden, anticoccidials om coccidiale parasieten te bestrijden, hormonals om de "hitte" cyclus van vrouwelijke koeien te onderdrukken, anthelmintica om parasitaire wormen te bestrijden, sulfonamides om bepaalde typen infecties te bestrijden, beta-agonisten om magerheid bij dieren die voor vlees worden gehouden te bevorderen en anti-opblazende medicijnen om zwelling van de maagcompartimenten of darmstelsel van koeien veroorzaakt door overmatig gas te voorkomen, volgens de FDA-website.
Na de controverse rond het ziek worden van twee koeien met Bovine Spongiform Encephalopathy (BSE), of Koeziekte, bracht de FDA in 1997 regelgeving uit die het gebruik van de meeste zoogdierlijke eiwitten in voer bestemd voor runderen, schapen en geiten verbiedt. De FDA handhaaft deze regelgeving met inspecties van alle stadia van voerverwerking. De FDA versterkte haar regelgeving voor zoogdierlijke bijproducten in al het diervoeder in 2008, maar de nieuwe regelgeving bracht geen significante veranderingen met zich mee voor voer bestemd voor runderen.
Federale wetten stellen alleen dat diervoeder zuiver en gezond moet zijn en niet schadelijk mag zijn voor de dieren die het consumeren. Maar veehouders vertrouwen doorgaans op rapporten die zijn uitgebracht door de National Academy of Sciences Board on Agriculture voor meer specifieke informatie over de voedingsbehoeften van hun vee. Afzonderlijke publicaties voor vleesvee en melkvee worden regelmatig herzien en bevatten overvloedige gegevens over de dagelijkse voedingsbehoeften voor koeien, afhankelijk van hun leeftijd en grootte. Deze gidsen bieden ook voedingsinformatie voor ingrediënten die vaak in veevoeder voorkomen, variërend van luzerne tot gist. Hoewel de originele publicaties vrij lang zijn, publiceren verschillende openbare universiteiten, waaronder de University of Florida en de Alabama Cooperative Extension System, samenvattingen voor lokaal landbouwgebruik, met instructies over hoe ze te gebruiken en gedetailleerde tabellen.