Huisdieren
Huisdieren
Er zijn veel studies uitgevoerd naar de eiwitbehoeften van hennen. Dit omvat hoeveelheden eiwit, typen eiwit, verhouding tot andere voedingrediënten en de leeftijd van de hen toen het dieet werd ingevoerd. Overwogen factoren zijn hoeveelheid eierproductie, kwaliteit van de eieren, leeftijd waarop de eierproductie begon, en effect op de gezondheid van de hen.
Leghennen gebruiken eiwit voor groei, eierproductie en energie. Dit beïnvloedt hun gewicht samen met andere factoren. Wanneer de eileider van een hen niet terugtrekt na het leggen van een ei, wordt dit prolaps genoemd. Overgewicht, ondergewicht en onvoldoende calcium kunnen factoren zijn die prolaps veroorzaken. Het aanpassen van de voederbalans en het beperken van de voederinname zijn twee voorgestelde methoden voor het voorkomen van prolaps. Andere dieetgerelateerde gezondheidsproblemen zijn zachte schalen en zwakke botten.
Een studie gepubliceerd door J. D. Summers en S. Leeson van de Department of Animal and Poultry Science, University of Guelph, Ontario, Canada, wees uit dat kuikens die tussen 17 procent en 20 procent eiwit kregen, een hoger lichaamsgewicht hadden op 16 weken, en vervolgens grotere eieren legden, dan kuikens die 11 procent tot 17 procent eiwit in hun dieet kregen.
O. C. Onwudike voerde onderzoek uit aan de Department of Animal Science, University of Nigeria, dat vaststelde dat een eiwitniveau van 18 procent optimaal was voor eierproductie, eiergewicht en voederefficiëntie in een tropische omgeving. Dit is consistent met andere bevindingen wereldwijd. Lagere niveaus verminderden de eierproductie. Hogere niveaus verminderden de voederefficiëntie.
In studies die triticale-gerst-sojabonen en triticale-gerst-maïs-sojabonen mengsels vergeleken met een controledieet van maïs-sojabonen, had triticale, dat een eiwitrijk graan is, weinig effect behalve dat de eierdooiers bleker leken. Wanneer kippen eiwit krijgen dat alle benodigde aminozuren bevat, heeft het eiwitniveau in het dieet geen groot effect op de eierkwaliteit. Supplementen en het type eiwit dat wordt gevoerd, hadden een groter effect.
Het type eiwit en het niveau van verschillende typen eiwit zijn ook een factor. Dit kan soortspecifiek zijn. Onderzoek gepubliceerd door A. K. Ward, H. L. Classen en F. C. Buchanan van de Department of Animal and Poultry Science, University of Saskatchewan, Canada, bepaalde dat wanneer hennen die bruine eierschalen produceren worden gevoerd met koolzaadschroot op niveaus van 12 procent tot 24 procent, de eieren een visachtige nasmaak hebben veroorzaakt door een ophoping van trimethylamine (TMA) in de dooier. Dit is recessief overgeërfd en veroorzaakt omdat deze hennen TMA niet kunnen verwerken naar de geurloze TMA N-oxide.
Kippen hebben meer nodig dan alleen een gebalanceerd eiwitniveau. Ze hebben ook andere supplementen nodig. Nieuwe supplementen worden getest om de prestaties van hennen te maximaliseren. In een studie aan de University of Saskatchewan, Canada, bepaalden A. L. Hughes, J. P. Dahiya, C. L. Wyatt en H. L. Classen dat het aanvullen van een maïs en sojabonenmeel dieet met E. coli 6-phytase (Quantum) kan worden gebruikt om de behoefte van de hen aan anorganisch fosfor te verminderen. Een andere studie bepaalde dat het aanvullen van een eiwitarm dieet met essentiële aminozuren de prestaties van de hennen niet aantastte in vergelijking met een controlegroep.