Huisdieren
Huisdieren
Kreeften zijn zoetwaterkreeftachtigen die lijken op kleine kreeften. Ze zijn alleseters en eten vrijwel alles dat lang genoeg stil blijft om een hap te nemen. Sommige kreeften leven het hele tijd in het water, terwijl anderen holen graven op de oevers van stromen die eruitzien als kleine schoorstenen die uit de modder steken. Bijna alle kreeften zijn nachtactief, maar als je stenen in een stroom omkeert, kun je er sommige vinden en ze wegzwemmen kijken, waarbij ze hun staart gebruiken voor voortstuwing.
Er zijn 38 bekende kreeftsoorten in Louisiana, en twee ervan worden commercieel gekweekt. Verschillende soorten hebben een beschermingsstatus, omdat hun exacte verspreidingsgebied en aantallen niet bekend zijn. De meeste soorten zijn kleine, bruinachtige wezens die bedoeld zijn om op te gaan in de modder waarin ze leven, maar een paar exemplaren zijn de moeite waard om te noemen. De cajun dwergkreeft is een tiny, puur witte kreeft die door verschillende staten verspreid is. De duivelskreeft is zo genoemd vanwege de rode uiteinden van zijn scharen. De gekleurde duivelskreeft is een gekleurde kreeftachtige, met blauwen, groenen en vlekken rood over zijn schaal.
Kreeftekwekerij is een grote business in Louisiana. De twee soorten die in de kwekerij worden gebruikt zijn Procambarus clarkii (de rode moeraskreeft) en Procabarus zongulus (de White River kreeft). Volwassen rode moeraskreeften zijn felrood, zoals hun naam suggereert. Ze zijn agressiever dan de White River kreeft en maken het grootste deel uit van de jaarlijkse vangst in Louisiana. Ze kunnen het hele jaar door paaien, terwijl de White Rivers slechts eenmaal per jaar paaien. Beide soorten leven slechts twee jaar, beginnend hun levenscyclus als eieren die onder de staart van hun moeder worden gedragen. Zelfs na het uitkomen hechten ze zich aan hun moeder en verlaten ze haar pas na twee ruiingen. Uitzieners zien eruit als volwassen kreeften, maar blijven nog enkele weken in de hol met hun moeder.
Kreeftekwekerij wordt gedaan met ondiepe vijvers die gemakkelijk seizoensgebonden kunnen worden leeggelaten. De vijvers hoeven niet diep te zijn, maar ze worden onderhouden in een nat/droge cyclus die het natuurlijke leefgebied van de kreeft nabootst. De kreeften worden niet gevoed, omdat de dekgewassen van sorghum, rijst en sojabonen de basis vormen voor het voedselweb dat uiteindelijk de allesetende kreeft ondersteunt. Louisiana is bijzonder geschikt voor kreeftekwekerij, omdat het kleigrond heeft dat ondiepe vijvers op het oppervlak van de grond laat blijven. Louisiana produceert jaarlijks ongeveer 75 miljoen pond kreeften uit de kwekerijen.
De rode moeraskreeft is zo agressief dat hij zal overleven in vreemde ecosystemen en binnen enkele jaren na introductie zal ontploffen tot een invasieve soort. In de VS is hij geïntroduceerd in staten van Maine tot Washington, grotendeels door gebruik als aas. De mondialisering van markten heeft ertoe geleid dat de kreeft uit Louisiana een invasieve soort is geworden in Afrika, Frankrijk, China en andere landen. Waar hij is binnengevallen, verdringt de kreeft andere soorten en valt ze inheemse prooidieren aan, zoals kikkers en kleine vissen. De schade die kreeften aan ecosystemen kunnen toebrengen, is pas begonnen te worden bestudeerd.