Huisdieren
Huisdieren
Ooit leefde de grijze eekhoorn alleen in Noord-Amerika. De uitvoer naar Groot-Brittannië door de Victoreanen heeft gevolgen gehad voor het overleven van de rode eekhoorn, een inheemse Europese soort.
De rode eekhoorn (Sciurus vulgaris) is inheems in Europa en Azië. De populatie neemt af in Groot-Brittannië, waar jacht, ziekten en bosbeheer door de jaren heen de aantallen hebben beïnvloed.
De grijze eekhoorn (Sciurus carolinensis) is inheems in het noordoosten van Noord-Amerika. Ze werden voor het eerst in 1876 naar Groot-Brittannië geïntroduceerd en hebben sindsdien gedijd, aldus Squirrels.Info, een website gewijd aan Britse eekhoorns.
De grijze eekhoorn, die inclusief staart bijna 60 centimeter lang kan worden, is groter dan de rode eekhoorn, die 45 centimeter lang wordt. Britse grijze eekhoorns wegen gemiddeld 550 gram, terwijl rode eekhoorns in Groot-Brittannië doorgaans tussen de 200 en 300 gram wegen.
Grijze eekhoorns brengen meer tijd door met foerageren op de grond en zijn avontuurlijk ingesteld. De rode eekhoorn verblijft daarentegen doorgaans hoog in een naaldboom, waardoor zijn dieet beperkter is.
Een mogelijke reden voor de toename van de grijze eekhoorn in Groot-Brittannië, terwijl de rode eekhoorn afneemt, is het dieet. Grijze eekhoorns zijn aanpasbaarder en kunnen voedsel eten dat niet verteerbaar, of zelfs giftig, is voor de rode eekhoorn, aldus Wildlife Online.