Huisdieren
Huisdieren
Amfibieën zijn gewervelde reptielen die zowel op land als onder water kunnen overleven. Ze zijn over het algemeen koudbloedig, maar sommige amfibieën zijn ectotherm, wat het vermogen is om de lichaamstemperatuur afhankelijk van de omgeving aan te passen. Amfibieën beginnen hun leven (of larvenstadium) in een waterige staat. Naarmate ze groeien, veranderen ze in een wezen dat op land kan overleven, zoals kikkervisjes die veranderen in kikkers.
De vroegste voorlopers van moderne amfibieën dateren uit het Devoon (400 miljoen jaar geleden), waar vierpotige vissen, tetrapoden, uit de oceanen kropen. Tetrapoden konden slechts een korte tijd buiten het water leven voordat ze naar de oceaan terugkeerden om eieren te leggen. Tijdens het Carboon (300 miljoen jaar geleden) rees de eerste echte amfibische reptiel uit de zeeën. Deze vroege amfibieën waren groot, zoals de 4,5 meter lange Eogyrinus, een slangachtig reptiel met poten, sterke kaak en scherpe tanden. Met de aanvang van het Trias (250 miljoen jaar geleden), evolueerden deze massieve amfibieën naar kleinere, modernere maten om zich te beschermen tegen grotere roofdieren zoals proto-krokodillen (grote prehistorische krokodillen) en carnivore dinosauriërs. De Triadobatrachus, een kleine kikkerachtige amfibie uit deze periode, is het vroegst bekende voorbeeld van wat de huidige amfibieën zou worden.
Amfibieën vallen onder een van de drie subklassen: Labyrinthodontia, Lepospondyli en Lissamphibia. De eerste twee bestaan uit uitgestorven wezens uit het Paleozoïcum en Mesozoïcum. De laatste bestaat uit alle levende amfibieën (en een kleine hoeveelheid uitgestorven amfibieën). Binnen de Lissamphibia-subklasse is er één superorde genaamd Salientia, die drie ordes omvat: Anura, Caudata en Gymnophiona (wormachtige amfibieën).
Anura-amfibieën zijn de grootste van de drie ordes, bestaande uit ongeveer 4.000 soorten. Deze amfibieën zijn kikkerachtig, hebben geen staarten op volwassen leeftijd en hebben negen of minder wervels. De Caudata-klasse omvat 420 soorten, waaronder salamanders en tritons. Ze worden herkend aan hun staarten in het volwassen stadium, langgerekte cilindrische lichamen en poten van gelijke grootte. De Gymnophiona-klasse bestaat uit wormachtige amfibieën die praktisch blind zijn, geen poten hebben en zintuiglijke tentakels gebruiken om zich te verplaatsen. Ze zijn de minst bestudeerde van de drie klassen, dus er is momenteel zeer weinig over hen bekend.
Er zijn wereldwijd meer dan 6.300 verschillende soorten amfibieën. Volgens een studie uit 2009 worden 168 van deze soorten als uitgestorven beschouwd en nog eens 2.469 zijn in achteruitgang. Deze studies hebben ook aan het licht gebracht dat de drie grootste bedreigingen voor de amfibiepopulatie mondiale klimaatverandering, habitatvernietiging en chytridiomycose zijn, een schimmelaandoening die zich onder de huid van de amfibieën nestelt en uiteindelijk doodt. In 2005 heeft The World Conservation Union het Amphibian Conservation Action Plan opgericht om de achteruitgang een halt toe te roepen door plannen te implementeren zoals vroege ziekte detectie en het herstellen van vernietigde habitats.