Huisdieren
Huisdieren
De katoenmondslang (cottonmouth) heet zo om de witgekleurde mondbinnenkant. Wetenschap erkent drie ondersoorten: oostelijke, westelijke en Floridese. Elke ondersoort verschilt in verspreiding en er zijn fysieke verschillen. Alle drie zijn even gevaarlijk met potent gif dat ernstige bloeding en weefselschade veroorzaakt.
Oostelijke en Floridese ondersoort zijn fysiek identiek. Beide 50–120 cm, dikke lichamen. Donkerbruin met duistere dwarsbanden. Jeugdigen helderder/roder. Westelijke katoenmondslang is gemiddeld iets kleiner: 75–105 cm. Vergelijkbare kleuring, maar minder duidelijke dwarsbanden. Volwassen westelijke exemplaren kunnen volledig zwart lijken. Een diepe gezichtsgat (pit) gecentreerd tussen neusgat en oog onderscheidt katoenmondslangen van andere (ongewijde) waterslangen.
Oostelijke en Floridese ondersoort: allebei door heel Florida. Floridese loopt noord/west tot Missouri, Illinois, Oklahoma, Texas. Oostelijke loopt noord tot Alabama, Georgia, Virginia. Westelijke niet in Florida, maar centraal van Illinois tot Alabama, Texas, Oklahoma. Bijnaam 'water moccasin' – alle drie prefereren natte habitats. Bijna alle waterbronnen in hun gebied, soms ook droogtere gebieden.
Alle drie dezelfde jaagmethode en prooi. Ambusjager die wacht tot prooi naderbij komt. Dan inspringen, bijten, gif injecteren en omwikkelen tot stilzwijgen. Vissen vangen ze door ernaartoe te zwemmen en onder water te bijten. Prooi: kleine zoogdieren, amfibieën, vissen, reptielen, vogels.
Hoofdzakelijk solitair buiten paring. Piektijd: april–mei, maar kan het hele jaar. Mannetjes voeren een 'gevechtsdans' en verdrijven rivalen om een vrouwtje te trekken. Na paring ~5 maanden zwangerschap: vrouwtje broedt eieren intern uit en geeft levende jongen. Worpgrootte: 1–16, direct vatbaar voor dodelijke beet.