Huisdieren
Huisdieren
Verschillende kikkerensoorten kunnen in je tuin leven en zich voortplanten, vooral als er een waterbron is waar de amfibieën hun huid vochtig kunnen houden. Talrijke kenmerken definiëren de verschillende kikkerensoorten, gebaseerd op hun grootte, het geluid dat ze maken en de tekeningen op hun huid. Een populatie kikkers in je tuin zal het aantal insecten sterk verminderen en je tuin een exotische uitstraling geven, hoewel het ook slangen kan aantrekken.
De gewone kikker (ook wel poelkikker, eetbare kikker en moeraskikker genoemd) leeft in de meeste regio's waar kikkers voorkomen, voornamelijk omdat ze zeer weinig tijd in het water hoeven door te brengen, waardoor ze verder van het water kunnen leven dan de meeste andere leden van hun soort. Deze kikkers voeden zich met slakken en naaktslakken, die in de meeste tuinen veel voorkomen. Gewone kikkers keren jaar na jaar terug naar de vijver waarin ze geboren zijn, dus als je tuin een vijver heeft, is de kans groot dat je deze soort vindt, herkenbaar aan de bruine of olijfgroene kleur.
De grootste kikker van de Verenigde Staten, de stierenkikker, eet een groot aantal insecten en algen. In tuinen met vijvers houden ze effectief de vijver schoon en helpen ze insecten, voornamelijk muggen, populaties te beheersen. Stierenkikkers kunnen tot 15 centimeter in doorsnee groeien, waarbij ze steeds ronder worden naarmate ze meer eten; zeer grote stierenkikkers staan erom bekend vissen en vogels te eten. Ze staan het best bekend om hun diepe roep, die de mannetjes 's nachts doen om vrouwtjes aan te trekken of roofdieren af te schrikken. De mannetjes vechten ook om territorium, waarbij ze hun gele buiken laten zien om te bewijzen wie groter en taaier is. Deze worstelpartijen om territorium worden vaak intens en gewelddadig, waarbij sommige mannetjes gewond raken of zelfs worden gedood.
De kleine, relatief kwetsbare kikkers die groene kikkers worden genoemd, leven op tuinplanten in de buurt van waterbronnen. Groene kikkers voeden zich met insecten en zeer kleine vissen of insectenlarven in het water. Deze kikkers kunnen tot 10 centimeter lang worden en bewegen zich snel genoeg om te jagen en roofdieren te ontwijken, die variëren van grotere vissen tot katten tot andere kikkers.
Groene kikkers, merkt de website van de University of Rhode Island op, "worden vaak verward met stierenkikkers gedurende alle stadia van hun leven. Als kleine kikkervissen zijn de twee soorten moeilijk tot onmogelijk te scheiden, maar oudere kikkervissen kunnen bij nader inzien worden onderscheiden." In de zomer maakt het gekwetter van groene kikkers een hoge, twangy geluid. Wanneer ze te koud worden, worden groene kikkers vaak zwart.