Zowel dolfijnen als walvissen behoren tot de walvisachtigen en zijn zeedieren die in de oceaan leven. Sommige wetenschappers beweren zelfs dat dolfijnen een type walvis zijn, aangezien de twee dieren een aantal gedeelde kenmerken hebben. Er zijn echter ook duidelijke verschillen tussen walvissen en dolfijnen die je meer leren over het fysieke uiterlijk van deze zeewezens en hoe ze in hun omgeving overleven.
Zoogdierkenmerken
- Walvissen en dolfijnen zijn zoogdieren en hebben longen in plaats van kieuwen om te ademen. Ze hebben ademgaten op de bovenkant van hun hoofd die fungeren als neusgaten; ze moeten af en toe hun hoofd boven water steken om te ademen. Zowel dolfijnen als walvissen hebben haar in plaats van schubben, een andere eigenschap die specifiek is voor zoogdieren. De dieren krijgen levend jongen in plaats van eieren te leggen, en baby-dolfijnen en -walvissen zoogden bij hun moeders. Walvis- en dolfijngeboorten vinden plaats nabij het wateroppervlak, zodat de jonge dieren gemakkelijk hun eerste ademhaling kunnen nemen. Dolfijnen leren zwemmen binnen 30 minuten na de geboorte, en walvissen kunnen vaak direct na de geboorte of kort daarna zwemmen.
Tanden en eetgewoonten
- Dolfijnen behoren tot de Odontoceti, of de 'getande walvis' familie. Dit betekent dat ze kegelvormige tanden hebben die ontworpen zijn voor het eten van inktvis en vis zoals haring en makreel. Sommige walvissen hebben ook tanden, maar de tanden zijn anders gevormd; bijvoorbeeld, de snavelwalvis heeft tandvormige tanden in het onderste deel van zijn bek, en de narwalwalvis bezit een enkele slagtand die hij als tand gebruikt. De meeste walvissen hebben walvisbalg in hun bek, een rekbare stof met kleine hoornachtige uitsteeksels. De walvisbalg is geplaatst in een reeks platen in de bovenkaak van de walvis en filtert zoöplankton en kriil uit. Getande walvissen eten daarentegen vis en andere zeedieren.
Grootte
- De meeste walvissen zijn aanzienlijk groter dan dolfijnen, hoewel sommige, zoals de beluga walvis, niet veel groter zijn dan dolfijnen. Een volwassen walvis kan tot 200 ton wegen en 100 voet lang worden. De grootste walvis – en grootste dier – die ooit heeft geleefd, was de blauwe vinvis, die volgens de Cool Antarctica-website dagelijks 50 pond moedermelk drinkt tijdens het zoogdelen en tot 200 pond per dag groeit. Grote dolfijnsoorten, zoals de tuimelaar, zijn ongeveer 10 voet lang en wegen tot 400 pond. De grootste dolfijnsoort is de orka, ook wel doderwalvis genoemd. Mannelijke doderwalvissen wegen acht of negen ton, terwijl vrouwtjes een gewicht van vier ton kunnen bereiken.
Geluiden
- Zowel walvissen als dolfijnen vertrouwen op de geluiden die ze maken voor hun overleving, zelfs al worden de geluiden door elk dier anders gebruikt. Bijvoorbeeld, walvissen maken hoge kreunen en fluiten om met elkaar te communiceren om te waarschuwen voor gevaar of om te navigeren tijdens de migratie. Dolfijnen gebruiken echolocatie door geluiden te maken vanuit hun neusgangen. De echo van de geluidsgolven die de dolfijn uitzendt, kaatst terug naar het dier om het te helpen zijn weg in de oceaan te vinden. Het echolocatiegeluid kan soms zo doordringend zijn dat het andere walvissen verdooft.
Andere exotische huisdieren
