Huisdieren
Huisdieren
De bergdennenkever is een kleine zwarte kever die van de schors van dennenbossen in Noord-Amerika eet. De kever voedt zich doorgaans met oudere bomen door de introductie van schimmel en de groei van larven in de schors. In de afgelopen jaren hebben bergdennenkevers zich ook tegoed gedaan aan volgroeide bomen.
De kleine bergdennenkever, die ongeveer een vijfde inch lang meet, heeft een uitgestrekt leefgebied. De kever leeft in de dennenbossen van westelijk Noord-Amerika, van Mexico door de Verenigde Staten naar westelijk Canada. Onder de bomen waarin de bergdennenkevers leven, bevinden zich de dennen Scots, ponderosa en limber. Gebieden in Brits-Columbia zijn bijzonder geplaagd door uitbraken van bergdennenkevers.
De bergdennenkever voedt zich met de schors van dennenbomen. Dit doet hij door een tweeledige aanval op de bomen uit te voeren. Eerst legt de kever zijn eieren onder de schors van de dennenboom. Om zijn larven te beschermen, infecteert de kever de bomen met een schimmel die ervoor zorgt dat de boom zichzelf niet kan beschermen met hars. De schimmel blokkeert ook de waterstroom in de boom, waardoor deze uitdroogt en het voor de kever gemakkelijker wordt om te eten.
Bergdennenkevers hebben een levenscyclus die een jaar duurt. Keveren leven in vier stadia, van eieren tot larven tot poppen en vervolgens volwassen. Vrouwtjes kunnen 75 eieren tegelijk leggen. Bergdennenkevers brengen hun leven door in de bomen waarvan ze eten, van de eieren die onder de schors worden gelegd tot de volwassenen die van de schors eten. Larven brengen de winter onder de schors door, waarbij ze zich warm houden door van nature geproduceerde glycerol.
Plagen van bergdennenkevers hebben in het Amerikaanse Westen en Canada tot actie geleid. De kever werd door de extensiedienst van de Colorado State University "de belangrijkste insectenplagen van de dennenbossen van Colorado" genoemd. Meer dan 40 miljoen acre bos zijn in Canada aangevallen door de kever. Ambtenaren in beide landen hebben miljoenen dollars en verschillende beheerstechnieken uitgegeven om de reikwijdte van de kever te beheersen. Koude weer kan ook helpen om het bereik van de kever in toom te houden.