Huisdieren
Huisdieren
De zeewolf is een groot lid van de famille der hertachtigen (Mustelidae) dat bijna zijn hele leven in het water doorbrengt. Het leeft in de kustwateren van de Stille Oceaan, variërend langs de Amerikaanse kust tot Azië. Pelsjacht heeft de soort begin 20e eeuw bijna uitgeroeid, maar het is nu beschermd en herstelt langzaam.
De zeewolf heeft een aantal fysieke aanpassingen die helpen bij het aquatische leven. In tegenstelling tot veel aquatische zoogdieren heeft de otter geen vetafzettingen om warm te blijven in koud water. In plaats daarvan heeft hij een dikke, dubbele laag waterdichte pels om de koud buiten te houden. De achterpoten zijn lang, met brede gewebde voeten. Deze, samen met de staart en de voorpoten, helpen de otter zich door het water te voortbewegen. De otter kan zowel zijn oren als neusgaten sluiten om water buiten te houden tijdens het duiken. Een hoge stofwisseling helpt ook om de otter warm te houden.
Zeewolven blijven liever in het water, maar rusten aan land als er te veel otters in de buurt zijn. Het dier jaagt onder water, gebruikmakend van zowel zicht als tast om schelpdieren, inktvissen, zee-egels en vissen te lokaliseren. Om warmte te bewaren wanneer ze op hun rug drijven, houden ze hun poten uit het water om warmteverlies te minimaliseren. Nauwkeurig schoonmaken na de maaltijden houdt het belangrijke isolerende pels in goede staat. Tijdens het slapen voorkomen ze afdrijven naar zee door zich in drijvende zeewier te wikkelen. Zeewolven hebben zich aangepast aan het baren in het water, met de moeder die de jongen op haar buik draagt terwijl ze op haar rug zwemt.
Behalve mensen en een paar andere dieren, is het gebruik van gereedschap zeldzaam in het dierenrijk. Zeewolven zijn een van de soorten die actief gereedschap gebruiken. Kleine stenen of rotsen worden gebruikt om de schalen van schelpdieren en crustaceën te breken. Terwijl ze op hun rug drijven, leggen ze het schelpdier op hun buik en gebruiken hun voorpoten om de steen tegen de schaal te slaan totdat hij breekt.
De zeewolf blijft veilig van landroofdieren door bijna volledig aquatisch te zijn. Behalve zijn grootte heeft het dier geen gespecialiseerde verdedigingstechnieken tegen roofdieren van de zee, zoals de zwaardwalvis. Waakzaamheid tijdens het zwemmen en behendige uitwijktechnieken zijn de enige manier waarop de otter veilig kan blijven. Deze alertheid beschermt niet tegen mensen en is een hoofdoorzaak dat de zeewolf bijna uitgestorven was.