Huisdieren
Huisdieren
De rivierkreeft, een decapode (tienpoten) schaaldier, leeft zijn leven overwegend in zoetwatergebieden zoals rivieren, beken en meren. Ze begeven zich alleenoccasioneel op land. Hun uiterlijk napert dat van een kleine kreeft. Rivierkreeften meten 5 tot 15 centimeter in lengte, afhankelijk van de soort. Momenteel bewoonen ongeveer 150 soorten rivierkreeften Noord-Amerika. Wereldwijd bestaan er 540 soorten. Hun gemiddelde levensduur bedraagt slechts 2 tot 4 jaar.
In getemperate regio's vindt laaien het hele jaar door, maar de normale tijd is laat voorjaar tot vroege zomer. Veel vrouwtjes fokken meer dan een keer per jaar. In open water vindt paring plaats tussen het vrouwtje en het mannetje rivierkreeft. Het mannetje deposeert zijn zaad in de annulus ventralis (ontvangstorgaan) van het vrouwtje. Het vrouwtje blijft paren met tal van mannetjes naar keuze voordat ze in een door haar gemaakte modderhol kruipt om haar eieren te leggen. De eieren blijven gehecht aan de onderbuik van het vrouwtje nadat ze gelegd zijn.
De hol waarin het vrouwtje zich terugtrekt, is normaal gesproken gelegen in een gebied dat water behoudt zelfs tijdens droogte. Ze proppt de ingang van de hol met een prop van aarde. Het vrouwtje heeft water in haar hol nodig bij het uitstoten van haar eieren en wanneer ze aan haar abdomen hechten. Het vrouwtje zal tussen 200 en 500 eieren hebben, afhankelijk van haar gezondheid en grootte, volgens de Universiteit van Kentucky.
Wanneer de eieren ongeveer drie weken oud zijn, zullen ze beginnen uit te komen als de temperatuur rond 23 graden Celsius is gehandhaafd. Na het uitkomen van de eieren zullen de baby rivierkreeften zich blijven hechten aan de onderbuik van hun moeder tot ze twee keer hebben verhuisd, wat zich over een paar weken voordoet. Normaal gesproken blijft het vrouwtje rivierkreeft een goede moeder voor haar nakomelingen, maar als er heel weinig voedsel is, zal ze tot cannibalisme grepen. Na het uitkomen verlaat het vrouwtje de hol met haar broed stevig gehecht aan haar onderbuik op zoek naar voedsel. Helaas raken de jongen tijdens de zoektocht naar voedsel vaak los van haar en komen om.
Naarmate de jonge rivierkreeften groeien, moeten ze hun exoskelet afwerpen. Over de loop van één jaar zal de rivierkreeft twee keer verhuizen terwijl het aan zijn moeder gehecht is en dan nog negen keer voordat het seksuele volwassenheid bereikt. Veel variaties beïnvloeden wanneer de verhuiding plaatsvindt voor de rivierkreeft. Het is grotendeels afhankelijk van overvloedig voedsel en adequate temperaturen. Eenmaal seksuele volwassenheid bereikt, scheurt de rivierkreeft zijn exoskelet niet meer af.
Eenmaal volwassen, zal een mannetje rivierkreeft een donkerdere kleur ontwikkelen dan het vrouwtje. Hij zal ook grote haken aan het einde van zijn derde en vierde poten laten groeien. Mannetjes hebben een erg agressieve natuur wat jacht en verdediging betreft, dus de haken worden als wapen gebruikt. Twee volwassenen die elkaar tegenkomen, reizen op hun achterpoten en spuiten urine in elkaars gezichten om dominantie, status en algemene gezondheid te tonen. Vechten volgt het gedrag en neigt ertoe tamelijk brutal te zijn. Veel mannetjes rivierkreeften verliezen ledematen in gevechten met elkaar. Verloren ledematen zullen zich over tijd regenereren als de rivierkreeft de strijd overleeft.