Huisdieren
De neushoornkever dankt zijn naam aan de kenmerkende, grote "hoorn" op het hoofd van mannetjes, die lijkt op de hoorn van een neushoorn. Neushoornkevers zijn bekend om hun ongelooflijke kracht als volwassen dieren, maar ze beginnen als kwetsbare larven en doorlopen een levenscyclus net als andere insecten.
De neushoornkever behoort tot de onderfamilie Dynastinae, onder de familie Scarabaeidae (kevers). Van de vele soorten zijn de Atlas-kever, Hercules-kever, Eenhoorn-kever en Japanse neushoornkever de bekendste. Allemaal hebben ze een verschillende levensduur, maar hun levenscyclus is vergelijkbaar.
Na de paring legt het vrouwtje tot 50 witte eieren ondergronds. Deze broeden drie tot vier maanden voordat ze uitkomen. De larven, ook maden genoemd, lijken op kleine witte rupsen. Ze voeden zich van rotten hout en compost. Neushoornkevers doorbrengen het grootste deel van hun leven als larven; dit stadium kan zes maanden tot twee jaar duren.
De kever verwacht zich tot een pop. In dit stadium wordt het dier inactief en ondergaat drie maal haperingen, de zogenaamde instars. Bij elke instar schuilt de kever zijn buitenste vel af en bereidt het exoskelet voor dat het lichaam beschermt. De pop verkleurt tot de uiteindelijke kleur van het exoskelet.
Na ongeveer één tot twee maanden komt de volwassen kever uit de pop. Hoewel er veel soorten bestaan, hebben alle mannetjes hoornachtige uiteinden op hun hoofd. Vrouwtjes zijn minder opvallend. Na het bereiken van de volwassenheid leeft de kever van enkele weken tot ongeveer zes maanden. Het hoofddoel in dit stadium is voortplanting en het begin van een nieuwe cyclus.
In volwassen vorm is de neushoornkever het sterkste dier op aarde relatief tot zijn lichaamsgrootte. In Japan zijn ze populaire huisdieren; sommige eigenaren laten hun mannetjes vechten waarop gegokt wordt. De levenscyclus biedt een langetermijnuitdaging voor liefhebbers die ze als exotische huisdieren of voor winst kweken.