Huisdieren
Huisdieren
Wobblers syndroom is een aandoening van de halswervelkolom die voornamelijk grotere hondenrassen en puppy's treft. Deense doggen en Dobermanns hebben voornamelijk een aanleg voor de aandoening.
De wervelkolom (ruggengraat) van gewervelde dieren is een flexibele zuil bestaande uit verschillende botten, wervels genoemd, die door sponsachtige, kraakbeenschijven worden gescheiden. De wervelkolom strekt zich uit van de bovenkant van de nek tot het stuitbeen en beschermt het ruggenmerg tegen letsel. De halswervelkolom is het deel van de wervelkolom rond het nek- en schoudergebied.
Wobblers syndroom, ook bekend als halswervelinstabiliteit, is een aandoening die optreedt wanneer de wervels in het halsgebied te snel in een abnormale vorm groeien, misvormd raken, of niet correct samenkomen. Deze onregelmatigheid oefent druk uit op de wervelkolom, schijven en ligamenten, wat op zijn beurt pijn, ontsteking en compressie van het ruggenmerg veroorzaakt. Wobblers komt het meest voor bij grote of 'reuzen' hondenrassen vanwege hun snelle groei vroeg in het leven.
Teken en symptomen van Wobblers syndroom zijn zwakte en gebrek aan coördinatie, verruiming van de achterpoten, het onvermogen om de achterpoten volledig te strekken, stijve of onhandige gang en tred, schijfdegeneratie of hernia's, onvermogen of terughoudendheid om de nek te bewegen, verlamming, onhandigheid en moeilijk opstaan.
Wobblers syndroom kan niet alleen worden gediagnosticeerd met röntgenfoto's. Myelogrammen, een meer geavanceerde radiografietechniek met injectie van contrastvloeistof, is een veelgebruikt hulpmiddel voor diagnose. MRI's en CT-scans worden ook verkozen omdat ze een dierenarts in staat stellen om nauwkeuriger te zien en niet zo duur zijn als een myelogram.
Afhankelijk van de ernst van de aandoening kunnen ontstekingsremmers zoals corticosteroïden en prednison helpen om zwelling te verminderen, waardoor de druk op het ruggenmerg wordt verlicht. Sommige dierenartsen bevelen een nekkraag aan om de halswervelkolom te stabiliseren en waarschuwen tegen het gebruik van een traditioneel halsband-leiband bij het wandelen om letsel te voorkomen. Wandelen met een harnas wordt meer aanbevolen. In ernstige gevallen kan een operatie om hernia's te herstellen en/of wervels samen te smelten voor stabiliteit nodig zijn. Voortgezet beheer via medicatie en ontstekingsremmers is meestal vereist.