Huisdieren
Huisdieren
Honden komen in alle vormen en maten. In grootte variëren ze van "toy" tot "giant," en de groottes van individuele honden vormen een continuum van kleinst tot grootst. Sommige verschillen tussen "middelgrote" en "grote" hondenrassen, zoals gewicht en hoogte, zijn duidelijk. Andere verschillen zijn niet zo duidelijk, zoals hoe het doel van het ras de selectie voor grootte heeft geleid; gezondheidsproblemen gelinkt aan grootte; of de genetica die daadwerkelijk de grootte bepaalt.
Een van de grootste duidelijke verschillen tussen middelgrote en grote hondenrassen is hoeveel de honden wegen. Middelgrote hondenrassen wegen typisch tussen de 11 en 23 kg. Honden die als grote rassen beschouwd worden wegen meestal tussen de 23 en 34 kg. Er zijn uitzonderingen op deze gemiddelde gewichten. Bijvoorbeeld, de Cocker Spaniel wordt beschouwd als een middelgrote hond maar kan zlicht als 6,8 kg wegen. De Bull Terrier wordt ook beschouwd als een middelgrote hond maar kan tot 36 kg wegen. Deze honden worden nog steeds als middelgrote hondenrassen beschouwd omdat hun gemiddelde gewicht binnen het bereik voor middelgrote hondenrassen valt.
Hondenhoogte is ook deel van hoe we differentiëren tussen middelgrote en grote hondenrassen. Hoogte van honden wordt gemeten van de poot tot de top van de schouder. Grote hondenrassen zijn typisch tussen de 63 en 69 cm. Middelgrote honden staan meestal ongeveer 51 cm. Net als met gewicht, zijn er enkele hondenrassen die kleiner of groter zijn dan de gemiddelde hoogte, maar nog steeds als middelgrote of grote ras hond beschouwd worden. Maar dit is hoe mensen "middelgrote" en "grote" honden hebben geclassificeerd. Het National Human Genome Research Institute vond in een studie naar verschillen in hondengrootte dat variaties van een enkel gen verschillen in houdstatuur creëren. Dit gen heet IGF-1, of insuline-achtige groeifactor-1, wat een proteïnehormoon is.
Ziekten en andere gezondheidsproblemen worden meer voorkomend naarmate honden ouder worden. Sommige gezondheidsproblemen zijn echter meer voorkomend naarmate honden groter worden. Deze problemen zijn bot- en gewrichtsproblemen. Bot- en gewrichtsproblemen kunnen veroorzaakt worden door slecht passende gewrichtskoppels. De grootte van de botten, evenals hoeveel meer lichaamsgewicht een groot-rashond moet dragen vergeleken met kleinere rassen, zet meer spanning op gewrichten en botten. Veel bot- en gewrichtsproblemen kunnen verlicht worden met een goed dieet. Een ander veelvoorkomend gezondheidsprobleem voor grote hondenrassen is opgeblaasheid. Dit probleem wordt veroorzaakt door het draaien van de maag, waardoor de gangen naar en van de maag afgeklemd worden. De maag vult zich met gas, wat in korte orde ervoor zorgt dat het tegen het hart en andere organen drukt. Dit is snel fataal als niet ontdeken en urgent behandeld. Zelfs gezonde grote honden neigen tot kortere levens dan gezonde middelgrote en kleine honden.
Honden zijn doorheen hun associatie met mensen als werkende gezellen gebruikt. Ze zijn geselecteerd voor de typen werk die mensen nodig hadden om te doen, en grootte is een sterke factor geweest in selectie voor verschillende banen. Middelgrote hondenrassen zijn bekend om hun wendbaarheid en snelheid. Rassen zoals collies, schaapshonden en Australische herders zijn ontwikkeld van honden gebruikt voor het hoeden van vee. Andere middelgrote rassen, zoals spaniels en jagdhunden, stammen van voorraad oorspronkelijk gefokt als jachthonden. Zeer grote honden zoals de Berner Sennenhond kunnen aanzienlijk gewicht dragen of trekken. Honden zijn vaak gebruikt om gewicht te trekken, zoals karren of sleeën, gedurende hun associatie met mensen. Sommige grote rassen zoals Duitse herders zijn ontwikkeld van voorouders geselecteerd voor kwaliteiten die goed zouden dienen bij het beschermen van kuddes tegen roofdieren. Honden zoals de Akita of Dobermann Pinscher zijn gefokt als bewakingshonden en zijn vrij effectief vanwege hun grootte en beschermende natuur.