Huisdieren
Huisdieren
Op 6 juli 1885 werd de allereerste hondsdolvaccinatie na blootstelling gegeven aan een 9-jarige jongen, Joseph Meister. Hij was aangevallen door een hond geïnfecteerd met hondsdol. Twee Franse wetenschappers, Emile Roux en Louis Pasteur, ontwikkelden de eerste vaccin en gaven hem dit. Joseph Meister herstelde en werd 54 jaar oud.
De oorspronkelijke hondsdolvaccin, ontwikkeld door Louis Pasteur en Emile Roux, werd gemaakt door het virus te isoleren uit een dode geïnfecteerde konijn. Het virus werd 5 tot 10 dagen gedroogd, wat het aanzienlijk verzwakte. Het verzwakte virus werd daarna geïnjecteerd, wat de patiënt effectief besmette met een milde vorm van het virus. Dit liet de mens immuun worden met een klein risico op de vaccinatie zelf te overlijden. Andere landen gebruiken nog steeds een vorm van weefselafgeleide vaccins omdat ze veel goedkoper zijn dan moderne vaccins. Ze zijn echter minder efficiënt en dragen een risico op neurologische complicaties.
In 1967 werd de humane diploïde cel hondsdolvaccin (H.D.C.V.) gecreëerd. De H.D.C.V. wordt breed gebruikt; tot 2006 was het aan meer dan 1,5 miljoen mensen toegediend. Het was een van de eerste vriesgedroogde, steriele en stabiele vaccins en claimt 100% effectiviteit bij correct gebruik.
Het Van Houweling Research Laboratory, onderdeel van het Silliman University Medical Center in de Filipijnen, ontwikkelde een versie voor honden. In 1979 leidde dr. George Beran het project dat honden 3-jarige immuniteit gaf. Het programma was succesvol, hondsdol werd uitgeroeid op meerdere delen van de Mindanao- en Visayas-eilanden. Sindsdien dient het als model voor andere vaccinatieprogramma's in landen als Ecuador en de Yucatán-staat van Mexico. Een andere moderne vorm is de Vero-cel hondsdolvaccin, goedkoop geproduceerd met zuivere kipembryocellen.
De V-RG vaccin werd in 1984 ontwikkeld door het Wistar Instituut. Ze namen het glycoproteïne gen van hondsdol en voegden dit in het vacciniavirus in. Het werd een commercieel product met de handelsmerk Raboral. Het is bewijsbaar onschadelijk voor mensen en veilig voor een grote verscheidenheid aan wilddieren die het per ongeluk via prooi kunnen opnemen. De V-RG vaccin is gebruikt in de VS, België, Duitsland en Frankrijk om hondsdoluitbraken in wilddieren te voorkomen. Het wordt oraal toegediend via aas. Door deze methode was Duitsland sinds 2 jaar (stand 2008) volledig vrij van nieuwe hondsdolgevallen en wordt aangenomen dat het hondsdolvrij is. Vaccinatie van wilddieren leidt tot een drastische daling in het aantal humane gevallen.