Huisdieren
Huisdieren
Hulphonden worden gedefinieerd door de Americans With Disabilities Act of 1990 als honden "die individueel zijn getraind om taken uit te voeren voor mensen met beperkingen, zoals het begeleiden van blinden, het waarschuwen van doven, het trekken van rolstoelen, het waarschuwen en beschermen van een persoon die een epileptische aanval heeft, of het uitvoeren van andere speciale taken."
Niet elke hond kan een hulphond zijn. ADA-wetten vereisen dat ze bepaalde kenmerken bezitten om in aanmerking te komen voor een trainingsprogramma, en zelfs dan worden velen geëlimineerd simpelweg omdat ze niet gekwalificeerd zijn vanwege iets dat ontbreekt in hun persoonlijkheid, hun concentratie of hun lichaamsbouw.
Bij de selectie van puppy's worden honden onderworpen aan drie basisproeven om het temperament te evalueren; een geluidsgevoeligheidstest, een lichaamsgevoeligheidstest en een apportproef.
Geluidsgevoeligheid kan worden getest door een object op een bloot te laten vallen. Wegschieten, verlies van blaas- of darmcontrole, krimpen of onbedwingd trillen geven aan dat de hond extreem gevoelig is voor hard geluid. Geen enkele reactie zou op doofheid kunnen duiden. De gewenste reactie is een lichte schrikreactie en snel herstel.
Lichaamsgevoeligheid wordt getest door een gevoelig gebied te knijpen, meestal tussen de tenen. Als de puppy probeert te bijten uit wraak of huilt en wegkrinkt en niet terugkomt, heeft de pup een hoge lichaamsgevoeligheid. Als de hond als hulphond zou worden gelicentieerd, zou het niet aanvaardbaar zijn om deze gedragingen in het openbaar te vertonen als een staart per ongeluk werd beënd.
Een apportproef wordt gedaan om ervoor te zorgen dat de hond een voorwerp zal ophalen en zal samenwerken en samenwerken met zijn of haar handler.
Andere gezochte kenmerken zijn kalmte, ijver en nieuwsgierigheid.
Honden moeten basislichamelijke onderzoeken doorlopen, uitgevoerd door een dierenarts, om zelfs in aanmerking te komen als kandidaat. Dingen zoals ogen, oren en skelettesten moeten worden doorstaan. Soms zullen deze variëren afhankelijk van de behoeften van de cliënt en welke taken de hond zal moeten uitvoeren, maar voor de meeste tests is het ofwel geslaagd ofwel gezakt. Een hond moet goed zicht hebben en de ogen moeten ziektevrij zijn. Huid, bloed en ontlasting moeten vrij zijn van parasieten of infectie. Interne organen zoals lever, hart en darmen moeten in goede werking zijn. Dysplasie van heupen en ellebogen zal worden gecertificeerd als gezond via OFA of PennHip, twee grote orthopedische testprogramma's.
Naast menselijke partners moeten honden ook "hun manieren onthouden" als ze in het openbaar met hun handlers mee moeten gaan. Het aanleren van dingen als komen wanneer geroepen, commando's opvolgen, plas doen wanneer en waar gevraagd en niet stemgeluid maken wanneer niet opgeroepen (zoals knorren naar een persoon of andere hond) zijn standaardprocedures voor hulphondentraining.
Gehoorzaamheid met bewijs verwijst naar een hond die zich concentreert op commando's gegeven door de handler terwijl hij afleiding negeert. Bewijs vereist vaak dat elke afleiding afzonderlijk wordt geïntroduceerd. Bewijs is het meest tijdrovende onderdeel van het trainen van een hulphond. Afleidingen kunnen variëren van voedsel op ooghoogte tot een interessante geur. Hulphonden moeten zich uitsluitend op hun handlers kunnen concentreren. Veel honden worden geëlimineerd tijdens het bewijsproces omdat ze niet de vereiste focus hebben.
"Zodra hij een stevige basis heeft in kernvaardigheden, hiel/attentie en bewijs, is het samenstellen van getrainde taken net zo eenvoudig als een hond een leuk trucje leren," volgens Service Dog Central. Taaktraining bouwt voort op die kernwaarden zoals zitten, plas doen op commando of een voorwerp laten vallen en rijgt ze samen voor elke individuele taak in een aantal combinaties.
Het combineren van de commando's "sta", "pakk het op" en "achteruit" kan worden gerijgd tot één commando om een kastdeur te openen met een handdoek.