Huisdieren
Sinds honden in de vroege dagen van de mensheid werden gedomesticeerd, is het dier gebruikt als een instrument van oorlog en een middel om mensen te controleren, te intimideren en te onderdrukken. Het Amerikaanse leger initieerde een van de eerste georganiseerde K-9 eenheden in de Seminole-indiaenoorlog van 1835-1842, met wetshandhavingsinstanties in Europa die de eerste, officiële politiehondenkorpsen in de jaren 1900 ontwikkelden.
Er is geen manier om de allereerste K9 politiehond te bepalen. Volgens Encyclopedia Britannica Online echter: "Honden werden voor het eerst getraind voor politiewerk aan het begin van de 20e eeuw in Gent, België, en de praktijk werd al snel elders overgenomen." Hongarije, Oostenrijk, Duitsland en Frankrijk erkenden het beveiligingspotentieel van het dier, met Duitse wetshandhaving die vooral gecharmeerd was van het concept. "In Duitsland waren er al in 1911 tussen de vier en vijfhonderd politiebureaus voorzien van deze speciaal getrainde honden," schrijft David Brockwell in het boek "The Police Dog: A Study of the German Sheperd Dog."
De Engelsen experimenteerden met de levensvatbaarheid van het inzetten van honden als politiehulp, waarbij ze huisdieren lieten vergezellen bij politie op patrouille in de 19e eeuw en bloedhonden inzetten in de zoektocht naar Jack the Ripper in 1888. Maar serieuze inspanningen om een hondenkorps te ontwikkelen bleven op de achtergrond tot de volgende eeuw. "Blijvend succes met honden door continentale politiekorpsen in de jaren 1920 en '30 wekte interesse bij het Home Office in Groot-Brittannië," aldus de website van het Metropolitan Police Department van Londen. "Twee speciaal getrainde labradors werden in 1938 officieel geïntroduceerd bij de Metropolitan Police Force en waren gevestigd in Zuid-Londen met het idee om politie op rondes te vergezellen."
Het gebruik van honden op een georganiseerde, militaire manier versnelde in Amerika met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en een georganiseerde Amerikaanse inspanning om honden te werven voor dienst in oorlogstijd. "De veelgebruikte zin 'K-9 Corps' werd een populaire titel voor het War Dog Program in de jaren 1940 en '50, en vond brede informele gebruik zowel binnen als buiten het leger," schrijft The Military Working Dog Foundation. De term "K-9" is een homofoon van het woord "canine."
Duitse herders worden traditioneel beschouwd als een van de eliterassen die compatibel zijn met wetshandhaving en beveiligingswerk, een reputatie die deels is verkregen door het gebruik ervan door nazi's voor gevangeniscontrole in concentratie- en krijgsgevangenenkampen. "Wanneer een Duitse herder aanvalt, intimideert het niet alleen. Wanneer het bijt, sluiten de boven- en onderste snijtanden als een schaar en verwijderen de grote hoektanden stukken vlees," aldus K9 Global Training Academy, een Texas-trainingsfaciliteit voor potentiële K9-agenten. "De wonden raken gemakkelijk geïnfecteerd, en de littekens zijn meestal permanent."
Volgens de United States Police Canine Association vond de eerste K-9-wedstrijd voor politiehonden plaats in Jacksonville Beach, Florida, in 1964. Tegenwoordig worden politiehonden doorgaans beschouwd als ambtenaren van de wet en krijgen ze badges en kogelvrije vesten, en indien ze in functie omkomen, krijgen ze een uitvaartceremonie met volledige politieke eer.