Huisdieren
Hoewel honden al honderden jaren worden ingezet om mensen te helpen bij verschillende taken, vond een van de vroegst gedocumenteerde toepassingen van canines in politiewerk plaats in 1888, toen de Londense autoriteiten probeerden Jack the Ripper op te sporen met behulp van bloedhonden. Naarmate de rollen van politiehonden in de loop der jaren uitbreidden, is ook het aantal rassen dat in de handhaving is opgenomen toegenomen. Tegenwoordig worden de talenten van verschillende rassen gebruikt in K-9-eenheden over de hele wereld.
Beschouwd als een van de meest intelligente en gehoorzame hondenrassen, is de Duitse Herder gemakkelijk de meest gebruikte hond in politiewerk. Agenten vinden het fijn om met Duitse Herders te werken omdat ze toegewijd en efficiënt zijn bij het uitvoeren van een scala aan politietaken, waaronder het achtervolgen van vluchtende verdachten, drugsdetectie, en zoek- en reddingswerk. En politiekorpsen verkiezen ze omdat ze -- met een levensverwachting van maximaal 14 jaar -- zich beter voelen bij het uitgeven van geld om de honden te trainen.
Hoewel vergelijkbaar in uiterlijk en aard met de Duitse Herder, is de Belgische Malinois iets kleiner maar sneller en wendbaarder. Veel K-9-agenten die met beide rassen hebben gewerkt, omschrijven de Belgische Malinois als "meer intens." Oorspronkelijk gefokt als herdershond, hebben zijn sterke focus en vastberadenheid om toegewezen taken te voltooien dit ras de tweede plek op de lijst van meest gebruikte politiehonden opgeleverd. Feitelijk, naarmate meer en meer politiekorpsen de Belgische Malinois noemen als hun hond van keuze, geloven veel politieambtenaren dat het binnenkort de Duitse Herder als het meest gebruikte ras in politiewerk zou kunnen aftroon.
De Labrador Retriever is de nummer één hond onder Amerikaanse huisdierbezitters -- en om goede redenen: het is net zo zacht, speels en liefdevol als het intelligent is. Hoewel dit misschien niet lijkt op ideale eigenschappen voor een politiehond, moet worden opgemerkt dat de kracht, uithoudingsvermogen en toewijding van de Labrador het ras ooit ideaal maakten voor zulke fysiek veeleisende banen als het helpen van jagers en vissers. De juiste training kan deze eigenschappen naar voren brengen, waardoor de Labrador Retriever efficiënt wordt in zoeken en traceren.
Oorspronkelijk in Duitsland gefokt om vee aan te drijven en karren te trekken, kwam de Rottweiler in de late 1800s dicht bij uitsterven voordat zijn bruikbaarheid als politiehond werd ontdekt, wat het publieke belang in het ras nieuw leven inblies. Van nature een waakhond, is de Rottweiler doorgaans intens loyaal en liefdevol voor zijn eigenaar, maar kan uitermate wreed worden wanneer hij iemand tegenkomt die hij als een bedreiging ziet. Zijn frame van 2 voet hoog ondersteunt vaak tot 130 lbs. aan voornamelijk spier, waardoor de Rottweiler een krachtige hond is en een nuttig hulpmiddel bij het proberen een verdachte crimineel te overtuigen om te stoppen met rennen.
Geloven door veel dierenexperts het fokresultaat te zijn van de Rottweiler en Duitse Pinscher -- een naaste en nu uitgestorven verwant van de Duitse Herder -- de Dobermann Pinscher verdiende zijn reputatie als een angstaanjagende en intimiderende bondgenoot in het begin-midden van de 1900s. Na zijn succes als hulp aan de Amerikaanse strijdkrachten tijdens de Tweede Wereldoorlog, stapte de Dobermann over naar politiewerk, waar het sindsdien gespecialiseerd is in het achtervolgen en onderwerpen van verdachte criminelen. Omdat het geen ondervacht heeft om het tegen koud weer te beschermen, wordt de Dobermann vaker gebruikt door politiekorpsen in warmere klimaten.
Hoewel zijn slapende ogen, gerimpeld gezicht en lange, slappe oren de bloedhond misschien niet intimiderend doen lijken, heeft zijn onovertroffen reukvermogen het de toppositie onder spoorzoekende rassen opgeleverd. Om deze reden hebben politieagentschappen lang het talent van de bloedhond ingezet bij het opsporen van gevluchte gevangenen, het volgen van vluchtende verdachten en het zoeken naar vermiste personen. Vanwege zijn liefdevolle, niet-agressieve aard, is de populariteit van de bloedhond als politiehond in de afgelopen jaren afgenomen, en komt het over het algemeen alleen nog voor bij politiekorpsen met voldoende budgetten om verschillende rassen honden te onderhouden voor gespecialiseerde taken.
Met een maximale hoogte van ongeveer 12 inch zouden de meeste mensen de beagle niet meer intimiderend vinden dan de bloedhond. Echter, zijn scherpe reukvermaak maakt het een formidabele concurrent in de spoorzoeking -- en, velen geloven, superieur in het opsporen van kleine, specifieke voorwerpen. Net als de bloedhond, is de rol van de beagle als politiehond in de afgelopen jaren sterk afgenomen. Maar het heeft een plaats gevonden in een ander type handhaving als onderdeel van de "Beagle Brigade," waarmee het verboden goederen opspoort in de bagagezones van meer dan 20 internationale luchthavens en verschillende grensovergangen in de Verenigde Staten.