Huisdieren
Huisdieren
Geelzucht wijst erop dat een kat lijdt aan een ernstigere onderliggende medische aandoening. Geelzucht wordt veroorzaakt door een toename van bilirubine in het bloed van de kat. Bilirubine is een pigment dat ontstaat bij de afbraak van oude rode bloedcellen. Deze oranje-gele stof wordt door de lever gefilterd en via de galblaas naar de dunne darm getransporteerd om de verteering te ondersteunen. Als de lever van de kat niet goed functioneert, hopt bilirubine zich op in het bloed, wat de geelkleurige huid veroorzaakt die kenmerkend is voor geelzucht.
Het classificeren van geelzucht is essentieel om de onderliggende ziekte te achterhalen. Geelzucht wordt op drie manieren geclassificeerd: pre-hepatisch, hepatisch en post-hepatisch, wat respectievelijk betekent: voordat het bloed de lever passeert, problemen met de lever zelf, en nadat het bloed de lever is gepasseerd. Dierenartsen bepalen de classificatie en de exacte oorzaak, waarna het passende behandelplan wordt opgesteld.
Pre-hepatische geelzucht wordt veroorzaakt door parasieten in het bloed, medicijnen, hemolytische anemie, een reactie op een bloedtransfusie, verlaagde fosfaatwaarden of, in zeldzame gevallen, hartwormziekte. Hepatische geelzucht resulteert uit hepatische lipidosis (vetlever), hepatitis en/of galgangziektes, vergiftiging door zware metalen, medicijnen, kanker, infectie of cirrose. Post-hepatische geelzucht wijst doorgaans op pancreatitis of pancreaskanker, galblaasziektes of darmziektes die leiden tot verstopte galgangren, aldus dr. Bari Spielman op PetPlace.com.
De diagnose omvat bloedonderzoek en urineanalyse om rode bloedcellen, suikerspiegel, elektrolyten, eiwitten en urineconcentratie te bepalen; een volledig overzicht van de lever via röntgen en echo om vorm, grootte en tumoren te beoordelen, evenals een biochimisch profiel van de leverenzymen; leverbiopsie of exploratieve laparotomie in ernstige gevallen waar andere tests de classificatie en oorzaak niet hebben onthuld.
Dr. Spielman wijst erop dat de behandeling van geelzucht niet alleen in stappen kan verlopen, maar ook onderdeel kan zijn van het diagnostische proces. Bijvoorbeeld: het stopzetten van bepaalde medicijnen en therapieën voor andere ziekten die de kat onderging, zoals bloedtransfusies, diazepam en paracetamol, kan de overmaat aan bilirubine effectief oplossen, omdat dit de veroorzakende factoren kunnen zijn. Andere behandelingen zijn intraveneuze vochttoediening met elektrolyten voor ernstig zieke en/of gedeshydrateerde katten, en toediening van "bloedproducten aan patiënten die diep anemisch zijn", per dr. Spielman. Als de kat lijdt aan leverfalen of kanker, is het behandelen van die ziekte de sleutel tot het controleren van de geelzucht.
Zodra de geelzucht is geclassificeerd, de onderliggende oorzaak is bepaald en de ziekenhuisbehandeling is voltooid, zal de kat blij zijn om naar huis te gaan. Toch is de thuishoofdzorg net zo kritisch als de ziekenhuizorg om te voorkomen dat de kat opnieuw geelzuchtig wordt. Thuishoofdzorg omvat het rustig, ontspannen en gelukkig houden van de kat. De eigenaar moet ook alle voorgeschreven medicijnen geven en mogelijke triggers van geelzucht verwijderen, zoals giftige stoffen in de omgeving van de kat.