Huisdieren
Huisdieren
Wanneer een kat rattengif heeft ingenomen, of direct of indirect door een vergiftigde rat te eten, zal de kat een reeks symptomen vertonen terwijl het gif zijn weg door het lichaam van de kat vindt. Omdat verschillende merken rattengif verschillende ingrediënten bevatten, kunnen de symptomen soms variëren. Over het algemeen zal een kat die met rattengif is vergiftigd, een onzekere gang, koorts, aanvallen, gebrek aan belangstelling voor voedsel of water, trillende spieren, braken en verlamming vertonen.
Rattengif dat enorme hoeveelheden vitamine D3-cholecalciferol bevat, is giftig voor elk dier dat ze eet. Als een kat gevaarlijke niveaus van vitamine D3 consumeert, zal het een zeer snelle toename van calcium in het bloed ervaren. Dit leidt tot diarree, braken, aanvallen en, uiteindelijk, nier- en hartfalen. Als u de symptomen op tijd opmerkt, kan een dierenarts de calciumniveaus verlagen om de dood te voorkomen.
De meeste rattengif bevatten een bloedingwekkend middel zoals warfarine of coumadine. Deze chemicaliën voorkomen dat vitamine K wordt geproduceerd. Vitamine K is nodig voor het stollen van het bloed. Daarom zal het consumeren van toxische niveaus van een antistollingsmiddel voor rattengif bloeding zowel intern als extern veroorzaken. Een kat zal beginnen te bloeden uit zijn neus en mond, en bloed zal in de urine en ontlasting zitten. De kat zal zeer snel uitbloeden. Over het algemeen is het op het moment dat de kat wordt gevonden en de symptomen zich hebben voorgedaan, te laat om behandeling te zoeken.