Huisdieren
Huisdieren
De Vogelvlinder van Queen Alexandra is de grootste vlinder ter wereld, en ook de grootste bevinge insect. Op volwassen leeftijd bereikt het grotere vrouwtje een kop- en lijfengte van maximaal 3,2 inch en een vleugelspanwijdte tot 12 inch. Mannetjes Vogelvlinders hebben een helder geel lichaam met groene en blauwe markeringen, terwijl vrouwtjes voornamelijk bruin zijn met crème- en witte vlekken, een crèmekleurig lichaam en een rode pluizige bollen op de borst.
De Vogelvlinder van Queen Alexandra is een zeer zeldzame soort. Het natuurlijke leefgebied bevindt zich in noordelijk Papoea-Nieuw-Guinea, in valleien net ten oosten van de Owen Stanley Mountains. Het is een tropische vlinder. Het bevorzugte natuurlijke leefgebied omvat laaglandkustregenwoud.
Tijdens de rupsfase van het leven eten deze vlinders hun eigen eierschalen na het uitkomen. Daarna consumeren ze de aristolochia-plant, ook wel de pijpwijnstokplant genoemd, die een gif bevat dat ze onsmakelijk maakt voor roofdieren. Als rups eet het constant. Het vervelt verschillende keren voordat het in de popfase gaat. Gedurende deze tijd, van ongeveer een maand, eet of drinkt het niet, maar leeft in een zwevende toestand. Deze zeldzame soort voedt zich met nectar van bloemen. De Vogelvlinder van Queen Alexandra heeft een snavel waarmee het nectar uit bloemen zuigt. Ze gaan zelden naar beneden op de grond, maar brengen liever hun tijd door in de kronen van bomen.
De Vogelvlinder van Queen Alexandra is afhankelijk van de aristolochia-plant om voort te planten. Het is de enige plant in hun natuurlijke leefgebied waar ze eieren zullen leggen. Wanneer hun jongen uitkomen, kunnen ze zich voeden met de plant en zich beschermen tegen roofdieren. Deze soort paart één keer en sterft dan. De vlinderfase duurt slechts drie maanden.
Vogelvlinders van Queen Alexandra zijn erg belangrijk voor hun leefgebied. Aangezien ze het grootste deel van hun tijd doorbrengen in de kronen van bomen, kunnen ze planten bereiken die onbereikbaar zijn voor andere insecten en dieren. Ze helpen bij het bestuiven van deze bloeiende planten. In de vlinderfase waarschuwen hun felgekleurde vleugels roofdieren dat ze giftig zijn.
Aangezien het leefgebied van de Vogelvlinder van Queen Alexandra zo beperkt is, is het bijzonder kwetsbaar voor leefgebiedverlies. Sommige bedreigingen voor het natuurlijke leefgebied zijn houtkap, landbouw en menselijke nederzetting. Volgens het Natural History Museum van het VK, per 2010 is het natuurlijke leefgebied van deze soort beperkt tot 100 vierkante kilometer (minder dan 65 vierkante mijl). Verzamelaars vormen een andere bedreiging. Ze proberen deze zeldzame vlinders te vangen en naar buitenlandse landen te verschepen. Een exemplaar is vaak duizenden dollars waard. Volgens het American Museum of Natural History, de Vogelvlinders zijn bedreigd. Het is illegaal om ze te vangen en te verkopen.
De Vogelvlinder van Queen Alexandra is vernoemd naar Queen Alexandra van Groot-Brittannië. Het werd ontdekt in 1906 door Mr. A. S. Meek, die een vrouwtjesvlinder uit de lucht schoot. Volgens de website van het Natural History Museum, gaf Meek de vlinder vervolgens aan Lord Walter Rothchild, die het vernoemde naar de toenmalige koningin in 1907.