De Afrikaanse grijze papegaai is een populair exotisch huisdier. Ze zijn extreem slimme vogels die kunnen worden getraind om eenvoudige taken uit te voeren en kunnen zelfs leren praten. Vanwege de toenemende populariteit van de vogel nemen de aantallen Afrikaanse grijze papegaaien in de wild af. Volgens Bird Life International valt de Afrikaanse grijze papegaai in de categorie Bijna Bedreigd op de lijst met bedreigde soorten, omdat bijna 21 procent van de populatie van de vogel elk jaar wordt geoogst voor binnenlands gebruik, en er elk jaar meer van zijn leefgebied wordt vernietigd.
Regionale populaties
- De Afrikaanse grijze papegaai, of Psittacus erithacus, bewoont voornamelijk het gebied van Guinee-Bissau oostwaarts naar de laaglandbossen van West-Afrika tot Kameroen. Ze verblijven ook in de Congobossen ten oosten van de Albertine Rift tot aan het Victoriameer, in Oeganda, Kenia en Noord-Angola. Volgens Bird Life International varieert de populatie van de Afrikaanse grijze papegaai in die gebieden van 680.000 tot 13 miljoen, maar het is moeilijk een solide beeld te krijgen vanwege de verplaatsende populatie en overmatige vogelvangst. De gebieden met het grootste zichtbare populatietekort omvatten Burundi, Kameroen, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Kenia, Liberia, Nigeria, Rwanda, Sao Tomé en Principe, Sierra Leone, Togo, Oeganda en Congo.
Omgeving
- Afrikaanse grijze papegaaien geven de voorkeur aan dichte, laaggelegen bosgebieden, hoewel ze vaak worden aangetroffen aan bosranden, open plekken, mangrovebossen, bosrijke savannes, cultuurgebieden en zelfs voorstedelijke tuinen. Het is niet bekend of deze populaties buiten de dichte bosgebieden zelfonderhoudend zijn. In West-Afrika verplaatsen de vogels zich seizoensgebonden om de droogste gebieden te ontwijken, maar ze reizen niet over grote afstanden tussen geïsoleerde bosgebieden.
Zitstokken
- Kuddes Grijze Papegaaien reizen in duizenden en maken traditioneel hun thuis in rivierdalen, slapend hoog in bomen boven rivieren, ver van hun voedselgebieden. In andere gebieden zijn de kuddes niet zo uitgestrekt, maar het is gebruikelijk om tot 100 vogels in één boom te vinden slapend. Ze hebben een voorkeur om hoog in bomen te zitten, en zijn bijzonder dol op zitten op de palmen van oliepalmen. Tijdens hun zit tijd communiceren Afrikaanse grijze papegaaien via een reeks hoge gillen en fluittonen, en deze roepen worden het meest gehoord in de ochtend en in de avond.
Dieet en eetgewoonten
- Afrikaanse grijze papegaaien eten zaden, noten, fruit en bessen uit de boomtoppen waar ze zitten. Ze gebruiken hun sterke snavels om van tak naar tak te klimmen en voedsel te verzamelen, en houden het voedsel dan in hun klauwen om het op te eten. Ze neigen ertoe het olieachtige vruchtvlees van oliepalmnoten en de rode vruchten van de Cola tragacantha te eten. Het is ook gebruikelijk dat ze het graan en maïsgewassen van lokale boeren eten, waardoor enorme schade ontstaat. Het is voor boeren bijzonder moeilijk geworden om te voorkomen dat de vogels hun gewassen beschadigen.
Paaien en kuikens
- Afrikaanse grijze papegaaien zijn een monogame soort, en hoewel er weinig bekend is over hun vrijheidsrituelen in de wild, zijn showvluchten vastgelegd in de buurt van nestgebieden. Het broedseizoen lijkt van jaar tot jaar te variëren, maar parende koppels nestelen elk in hun eigen boom. In gevangenschap, wanneer een koppel paait, neigt het mannetje ertoe het vrouwtje te voeren en voeren beide vogels een rituele dans uit met hun vleugels naar beneden. Het vrouwtje legt één tot vier eieren en bebroedt ze zelf. Nestmateriaal wordt niet verzameld, aangezien het vrouwtje de eieren legt in het houtstof aan de bodem van een nestholte in een boom. Beide ouders zorgen ongeveer vier maanden voor de kuikens.
