Huisdieren
Huisdieren
De Texas longhorn dient als teammascot van de University of Texas at Austin en is een symbool rond de Lone Star State. Onderscheiden door zijn lange horens, wordt dit sterke bovine ras als bijzonder beschouwd vanwege zijn vele unieke kenmerken. Texas longhorns kunnen gedijen in gebieden waar geen ander vee kan overleven, volgens de Cattleman's Texas Longhorn Registry.
Het Texas longhorn-ras bestaat al eeuwen en werd voor het eerst gefokt op Amerikaanse bodem. Longhorns bezetten eerst het Great Plains-gebied en werden dan omheind en gekruist in 1900. Ze werden echter gered van uitsterving door de Amerikaanse overheid, en hun ras werd bewaard op beschermde wildreservaten in Nebraska en Oklahoma in 1927, volgens onderzoek van de Oklahoma State University Department of Animal Science. Sindsdien heeft het longhornras zijn robuuste genetische reservoir behouden; het is zeer vruchtbaar en extreem resistent tegen ziekten en parasieten.
Texas longhorns zijn middelgroot, wat betekent dat ze een goede lengte, gemiddelde dikte en afgeronde lichaamstonnen hebben. Hun algehele grootte is meestal afhankelijk van hun natuurlijke omgeving, en longhorns die op de range leven zijn meestal groter dan die in een woestijnomgeving leven. Ze hebben zelden extra losse huid, wat voorkomt dat ze vastraken in doornig struikgewas. Ze hebben ook lange poten, wat het gemakkelijker maakt om lange afstanden af te leggen.
Texas longhorn vlees heeft minder spiervet en minder verzadigd vet dan vlees van Britse veerassen, volgens onderzoek van de Texas A&M University. Echter, de smaak, marmering, kwaliteit en kwaliteit van het vlees bleven hetzelfde. Longhorns zijn over het algemeen magerder dan andere typen vee, en ze hebben doorgaans 1/4 inch of minder vetlaag.
Een van de meest gewenste eigenschappen van het Texas longhorn-ras is zijn hoge vruchtbaarheid. Geen ander veerassen kan evenaren aan zijn hoge reproductiepercentages. Dit ras vertoont ook vroege geslachtsrijpheid, en Texas longhorn-farzen (vrouwtjes die nog geen kalf hebben gekregen) verwekken doorgaans voor de eerste keer op 15 maanden leeftijd en gaan vervolgens jaarlijks kalven tot op 16-jarige leeftijd.
Zowel Texas longhorn stieren als koeien (mannen en vrouwen) hebben horens. De horens van de stier groeien meestal lateraal, vanaf net boven de oren, en ze groeien licht naar voren en omhoog. De langste stierhorens ooit gemeten waren 9 voet lang van punt tot punt. De horens van de koe zijn korter, en ze groeien lateraal met een lichte naar-omhoog-keer en laterale twist naar buiten.