Huisdieren
Huisdieren
Kleine leverworm (Dicrocoelium dendriticum) zijn parasieten die rundvee en andere boerderij- of weidedieren beïnvloeden. Als veel andere parasitaire wormen in de orde Trematoda, hebben kleine leverwormen verschillende verschillende gastheeren tijdens hun levenscyclus, met boerderij dieren als de eindgastheer. Hoewel niet gemeen, kunnen deze wormen ook mensen aantasten, specifiek door de galwegen te infecteren. De levenscyclus van de worm heeft vijf duidelijke stadia, hoewel de incubatieperiode van deze parasieten nog niet bekend is.
Volwassen kleine leverwormen zijn plat, met afgetapte anterieure en posteriore einden. Het anterieure (of frontale) deel van de worm heeft een mondige zuignap waarmee de worm zich aan zijn gastheeren heft, en het posteriore (of achterste) deel bevat geslachtsorganen. Afhankelijk van de gastheer, kunnen kleine leverwormen in eitje, larvale, juveniele of volwassen stadia zijn. In boerderij dieren is alleen het volwassen stadium aanwezig.
Naarmate volwassen wormen paren, worden eieren uitgescheten in de ontlasting van de gastheer, zoals rundvee of geiten. Deze eieren blijven in de ontlasting tot ze gegeten worden door de landslak.
In de Verenigde Staten eet de slaksoort Cionella lubrica de ontlasting geïnfecteerd met kleine leverwormeieren. Eenmaal gegeten, broeien de eieren uit tot larven, die door de darmen en maagwand van de slak boren en in de verteerkaal liggen. Hier ontwikkelen ze zich tot het juveniele stadium, en de immuunverdediging van de slak omringt de parasiet met organische wanden, genaamd cysten. Deze cysten worden door de slak uitgeplast in lange sliertrappen.
Mieren (Formica fusca in de Verenigde Staten) sliken de cysten op tijdens het gebruik van de sliertrail voor vocht. Eenmaal in de verteerkaal van de mier, bewegen de juvenielen door het mierlichaam om te rijpen tot volwassenen. Een van de wormen migreert naar het ganglion (of eigenlijk de hersenen van de mier), en dwingt de geïnfecteerde mier weg van de kolonie en op een grasriet. Zodra de mier aan de top van het gras is, dwingt de worm de mier haar kaken op het gras te spannen en stil te blijven tot de dageraad. Dit creëert kansen voor de mieren om gegeten te worden door de eindgastheer – rundvee of andere weidedieren.
Wanneer het rundvee de mier consumeert, betreden de kleine leverwormen de verteerkaal en maken hun weg naar de lever. Ze leven de rest van hun volwassen levens in de lever, scheiden eieren uit door de ontlasting van de gastheer.
In boerderij dieren bestaan er heel weinig symptomen van infectie met kleine leverwormen. Diagnostische testen omvatten het identificeren van eieren in de ontlasting of onderzoek van de lever na de dood. Eenvoudige toediening van anti-parasitaire middelen zoals Mirazid is nodig om de infectie op te lossen.