Huisdieren
Huisdieren
Afkomstig uit Zuidoost-Azië, zijn Varroamijten verspreid naar het grootste deel van Noord-Amerika en vormen ze een aanzienlijke bedreiging voor de gezondheid van honingbijenpopulaties. Varroamijten zijn een ecto-parasiet van veel bijensoorten, die zich hechten aan zowel onvolgroeide als volwassen bijen en zich voeden met hun hemolymfe, of bloed. De levenscyclus van Varroamijten is direct gerelateerd aan de levenscyclus van honingbijen. Het begrijpen van hoe Varroamijten zich voortplanten is belangrijk om te weten hoe u ze kunt detecteren en beheersen.
Varroamijten lijken op kleine krabben met platte, ovale lichamen. Volwassen vrouwtjes zijn roodbruin en ongeveer 1,5 millimeter lang en 1,75 millimeter breed. Mannelijke mijten zijn geel en hebben een rond lichaam dat kleiner is dan dat van het vrouwtje. Goed aangepast aan zijn gastheer, past het gebogen lichaam van de Varroamijt goed in de lichaamssegmenten van de volwassen bij, wat het beschermt tegen verwijdering tijdens het poetsen.
Allereerst bevestigt het zwangere volwassen vrouwtje van de Varroamijt zich aan een volwassen werkbij of drone. Het snijdt vervolgens in het membraan tussen de lichaamssegmenten en begint met het voeden van de bij. Dit stelt de eieren in de mijt in staat om voldoende te groeien totdat het tijd is om ze te leggen.
Wanneer het klaar is om zijn eieren te leggen, laat het vrouwtje van de Varroamijt de gastheerbij los en gaat het naar een ongedekte broedcel in de korf. De mijt selecteert een cel met een recent uitgekomen bijenlarve. Daar sluipt het tussen de bijenlarve en de celwand, verbergt zich in het broedvoer of gelee en wacht tot de cel wordt afgedekt door een werkbij, waardoor het in de cel wordt opgesloten. Uiteindelijk consumeert de mijt al het broedvoer. Zodra het broedvoer weg is, zal het vrouwtje van de mijt vervolgens voeden met de bijenlarve zelf.
Binnen de gesloten broedcel legt het vrouwtje van de mijt verschillende eieren die uitkomen tot larven. Het eerste gelegde ei zal een mannelijk ei zijn. Het vrouwtje legt niet alle eieren tegelijk, maar spreidt het proces uit met intervallen van 30 uur om meer mijten te laten ontwikkelen gedurende de broedcyclus. Varroamijten lijken de voorkeur te geven om eieren te leggen in dronecellen, vanwege de grotere celgrootte en langere ontwikkelingsduur van drone larven in vergelijking met werkbij larven. Twee dagen na het uitkomen worden de mijtenlarven protonymfen. Na voldoende te hebben gegeten van de bijenlarve, vervellen ze om deutonymfen te worden. Na nog eens drie dagen ondergaan ze hun laatste vervelling tot volwassenheid.
Vierentwintig uur nadat de mijten zijn gerijpt, paren ze in de afgedekte broedcel. Het mannetje sterft vervolgens in de cel. Wanneer de bijenlarve rijpt en de broedcel verlaat, komen het volwassen moedermijt en eventuele overlevende dochters eruit. Ze hechten zich vervolgens aan andere werkbijen of drones, voeden zich met hen totdat het tijd is om hun eieren te leggen en de cyclus opnieuw te beginnen.
Varroamijten kunnen worden gedetecteerd door directe observatie. Een methode, genaamd een etherrol, vereist het verzamelen van tussen de 300 en 500 bijen in een pint pot. Vervolgens wordt ethergebaseerde startervloeistof ongeveer twee seconden op de bijen gespoten. De pot wordt gesloten, geschud en heen en weer gerold. Mijten zullen worden gezien aan de binnenkant van de pot te kleven. Helaas is deze methode dodelijk voor de bijen. Een vergelijkbare techniek met poedersuiker in plaats van ether kan worden gebruikt zonder de bijen te schaden. Kleefpapier kan ook op de bodem van een korf worden geplaatst onder #8 hardweefsel om vallende mijten te verzamelen en te observeren.
De miticides Apistan® en CheckMite+®, plastic stroken geïmpregneerd met fluvinate of coumaphos, zijn nu goedgekeurd voor het bestrijden van Varroamijten. Als de kolonie niet ernstig is geïnfecteerd, duurt behandeling met een van beide medicijnen één jaar. Mijten zullen uiteindelijk resistentie opbouwen tegen deze behandelingen en alternatieven worden momenteir onderzocht. Voordat u chemische behandeling voor mijten gebruikt, bepaal eerst het niveau van de infectie. Zorg er ook voor dat u de voortgang van de behandeling continu blijft controleren.
Varroamijten kunnen niet volledig worden uitgeroeid zodra een kolonie is blootgesteld. Het beheren van de infectie is momenteel de enige bekende oplossing voor het probleem. Het laag houden van mijtaantallen zal de bijen in staat stellen om te overleven en te gedijen.