Huisdieren
Huisdieren
De mummichog is een elzenachtige vis die leeft aan de Amerikaanse kusten van de Atlantische Oceaan, bekend om zijn vermogen om te overleven in de hardste omstandigheden. Deze weerbaarheid is een van de redenen waarom ze vaak worden gebruikt in toxicologische studies.
De mummichogs worden gevonden in kreekjes en aan de mond van beken. Ze houden van een constante getijstroom en zullen met het getij mee naar binnen en buiten bewegen. De mummichog is ook beroemd om hoe dicht het bij de kust blijft. Feitelijk wordt op de Fish Management of New York website (zie Referenties) geschat dat alle mummichogs in de Golf van Maine binnen 90 meter van de kustlijn leven. Als gevolg daarvan begeven ze zich zelden meer dan een paar vadem diep in het water. De mummichog is ook bekend om zijn weerbaarheid. Ze verdragen zuurstof goed en kunnen vaak worden gevonden waar geen andere vis zou kunnen leven.
Mummichogs paaien tussen april en september, nadat ze de herfst en winter hebben doorgebracht ingegraven in de modder. Mannetjes beginnen groenbruin te worden en zijn bedekt met blauwe vlekken met een oranje buik. Deze heldere kleuren helpen vrouwtjes aan te trekken, die doffer van kleur en kleiner van formaat blijven om predatoren te vermijden. Tijdens deze periode zullen de mannetjes en vrouwtjes vele malen met vele verschillende partners paaien. De mummichog heeft een hoge vruchtbaarheid en populatiegraad.
De mummichog kan hun eieren op veel plaatsen leggen. Doorgaans worden de eieren van de mummichog gelegd in lege weekdierschelpen of op dode vegetatie. Dit gebeurt bij de hoogwaterlijn en is een evolutionaire verdediging die hun eieren in staat stelt om de meeste predatoren die hun eieren zouden eten te vermijden. Dit is echter geen perfecte verdediging, want vogels zoals meeuwen en andere landpredatoren kunnen de eieren nog steeds vinden en opeten. Twee weken na het leggen komen de eieren uit.
De gemiddelde mummichog bereikt seksuele rijpheid in hun tweede jaar. Voor deze seksuele rijpheid brengt de mummichog, zoals veel vissen, zijn tijd door met eten. Ze eten zoveel omdat ze tijdens het paaien zoveel tijd zullen besteden aan paren dat ze vaak het eten verwaarlozen.
Een typische mummichog leeft slechts drie jaar. Ze zijn kleine vissen, en als gevolg daarvan overleven ze zelden de vele grotere predatoren die hen besluipen. Ze hebben ook een kortere levensverwachting dan andere vissen. Hun paaiperiode is zwaar voor hun lichamen vanwege hoe vaak ze zullen paaien. Veel zullen het niet overleven.