Huisdieren

#  >> Huisdieren >  >> Reptielen, knaagdieren en kleine dieren >> Huisdierslangen

Feiten over de Mojave klapperslang

 

De Mojave klapperslang (Crotalus scutulatus) is de meest giftige klapperslang in Noord-Amerika, en daarom extreem gevaarlijk. Zoals de naam al aangeeft, is de slang afkomstig uit de Mojavewoestijn in Californië. Hij komt ook voor in Arizona, Utah, zuidelijk Nevada, westelijk Texas, New Mexico en zuidelijk Mexico. Hoewel klapperslangen over het algemeen alleen aanvallen als ze zich verdedigen, kan de Mojave klapperslang zeer prikkelbaar en onvoorspelbaar zijn.

Fysieke kenmerken

Een volwassen Mojave klapperslang is gemiddeld tussen de 0,9 en 1,2 meter, hoewel sommige 1,5 meter lang kunnen worden. De slang heeft een zwaar lichaam, een grote driehoekige kop en een dunne nek. Het lichaam is doorgaans grijs, tan, bruin, olijfgroen of lichtgeel, met een diamantpatroon op de rugzijde. Het patroon vervaagt naar witte ringen, gecontrastreerd smallere zwarte ringen bij het uiteinde van de staart, die een ratel heeft van losse, ineengeschoven segmenten. De ogen zijn elliptisch, vergelijkbaar met die van een kat. De slang heeft een lichte, roomkleurige streep aan beide zijden van de kop, die begint bij het oog en diagonaal boven de hoek van de mond loopt. Het heeft warmtesensoren op de kop, tussen het oog en het neusgat, waardoor het zijn prooi in het donker kan vinden. De kieuwtanden zijn lang, hol, beweegbaar, verbonden met de gifklieren en worden vervangen wanneer ze breken.

Giftige eigenschappen

Het potentieel dodelijke gif van de Mojave klapperslang is 10 keer giftiger dan dat van elke andere klapperslang in Noord-Amerika. Hoewel de beet van de slang over het algemeen minder pijnlijk is dan andere klapperslangbeten, werkt het gif als een neurotoxine, omdat het het zenuwstelsel aanvalt, de bloedbaan infecteert met hemotoxinen en de ernstigste ademhalingsnood veroorzaakt. Deze combinatie van factoren heeft ertoe geleid dat het gif van de slang de naam "Mojave toxine" heeft gekregen. Er zijn twee soorten gif bij de Mojave klapperslang. Die met de Mojave toxine hebben gif Type A en worden gevonden in alle aangewezen gebieden. Die zonder de Mojave toxine worden aangeduid als gif Type B, wat een hemorragisch toxine is, wat betekent dat het ervoor zorgt dat het slachtoffer profus bloedt. Type A toxine is 30 tot 40 keer giftiger dan Type B. Slangen met Type B gif worden alleen gevonden in centraal Arizona. Mojave klapperslangen die beide gifsoorten hebben, worden in heel Arizona gevonden.

Gedragskenmerken

De slang is voornamelijk nachtactief in de zomer wanneer de daghitte het hoogst is, en verschuilt zich in spleten of onder rotsen. Het kan echter overdag actief worden wanneer de temperaturen gematigd zijn. Het houdt 's winters alleen of met een of twee andere slangen winterslaap. Wanneer het schrikt of geagiteerd is, schudt het met zijn staart, waardoor een zoemend geluid ontstaat om de indringer te waarschuwen voordat het toeslaat. De Mojave klapperslang baart levend jongen, die 23 tot 28 centimeter lang zijn en slechts een stille knop aan het einde van hun staart hebben.

Leefgebied

De Mojave klapperslang geeft de voorkeur aan struiken en graslanden op lage berghellingen en droge gebieden in de hoge woestijn. Het wordt doorgaans aangetroffen in mesquite, jeneverbes, chaparral en kreosotstruik of tussen de rotsen in de woestijnheuvels.

Dieet

Het dieet van Mojave klapperslangen bestaat voornamelijk uit kleine zoogdieren, zoals muizen, ratten en konijnen. Onderzoek van de University of Texas at El Paso ondersteunt de overtuiging dat de kangoeroerat het meest voorkomende prooidier is. Andere, minder vaak gegeten zoogdieren omvatten hagedissen, padden en andere slangen. De slang jaagt terwijl hij onderweg is of door zijn prooi te besluipen terwijl hij rust, en slikt zijn slachtoffers geheel in.

Copyright Huisdieren alle rechten voorbehouden

© nl.xzhbc.com